''Bembeyaz gülmek'' ifadesi muhtemelen sadece kadının ana dilinde vardır. Dalgın, mahzun, dağılması kolay bir masumlukla gülümseyen yüz. Ya da öyle bir gülüş.
Yazardan okuduğum üçüncü kitap oldu Beyaz Kitap. Vejetaryen ve Veda Etmiyorum kitaplarını okumuştum. Pek sevemedim ama diğer kitaplarına da şans vermek istedim.
Beyaz Kitap, bir annenin doğurmadan yitirdiği bebeğin ardından, hayatta kalan kardeşinin yas tutma biçimini anlatıyor. Yazar bu kitapta beyaz nesnelerden '' kar, pirinç, tuz, ay'' bahsetmektedir. Bu nesnelerden kısa kısa, yer yer etkili şiirsel bir dil kullanılmıştır. Ortada bir olay örgüsü yoktur. Ve sonunda anlam kazanıyor. Hikaye Beyaz kundakla başlayıp Beyaz Kefenle son bulmuştur. En azından benim içimde öyle bir his bıraktı.
Kitap oldukça kolay okunuyor. Yer yer insanı karamsarlığa sürüklüyor. Konular biraz daldan dala gibi görünse de aslıda bir bütün. Kısa sürede okuyabileceğiniz bir kitap ama mutlaka da okunması gereken kitaplardan değil bence. Ödüllü bir kitap olduğu için beklentimin altında kaldı. Belki siz şans vermek istersiniz. Keyifli okumalar...
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.