Harriet, 1 Aralık günü üst üste yaşadığı talihsizliklerin ardından eve döner. Koltuğuna oturup biraz soluklanmak isterken yılbaşı ağacının arkasından çıkan birini görür ve onu hırsız zanneder. Ancak karşısındaki kişi Nolan’dır. Nolan, geçmiş Noellerin hayaleti olduğunu; kötü insanların doğru yolu bulmaları için onları biraz korkutup geçmiş hatalarıyla yüzleştirdiğini söyler.
Tabii Harriet için bu durum fazlasıyla saçmadır ve Nolan’ın yaptığı küçük numaralar bile onu inandırmaya yetmez. Nolan’ın karşısında, renkli kişiliği ve cebinde taşıdığı baston şekerleriyle oldukça enerjik bir Harriet vardır.
İkili birlikte Harriet’ın geçmişine gitmeye başlar fakat ortada büyük bir sorun vardır: Harriet’ın yaptığı bir kötülük bir türlü bulunamaz. Nolan bunun nedenini anlayamaz. Geçmişe gidip gelmeler sıklaştıkça işler daha da garipleşir. Nolan bu durumun sebebini araştırmaya çalışsa da net bir sonuca ulaşamaz ve geri dönme zamanı giderek yaklaşır. Peki bu ikili şimdi ne yapacaktır?
Tatlı, minnoş bir kitaptı; tam da yılın bu dönemlerinde okunacak türden. Karakter sayısının ve mekânların fazla olmaması kitabı yormadan, akıcı bir şekilde okutuyor. Harriet ve Nolan arasındaki atışmaları gerçekten sevdim; espriler yer yer okuyucuyu güldürebiliyor. Ancak +18 sahnelerin daha az olmasını isterdim çünkü anlatılan konunun daha derin işlenmeye çok uygun olduğunu düşündüm.
Nolan’ın başına gelen olayların daha fazla araştırılmasını, üzerine daha çok gidilmesini ve gerçeğin bu şekilde ortaya çıkarılmasını isterdim. Ayrıca Nolan’ı gerçekten bir hayalet olarak tanımayı ve öyle kalmasını tercih ederdim.
Duygusal anlamda ise bana çok geçmedi; okurken hep hafif bir mesafe, bir soğukluk hissi vardı. Harriet’ın annesine ayrıca sinir oldum; Harriet’ın ona karşı daha dik durmasını ve daha net olmasını isterdim.
Kitabın sonlarına doğru biraz duygulandırdığı oldu ama finali tahmin etmek çok zor değildi.
·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.