Vaveyla 4 Şira Eşiği Kitap Yorumum
Bazı eşikler vardır; geçince aynı insan kalamazsın.”
— Vaveyla 4: Şiira Eşiği, Binnur Şafak Nigiz
Merhabalar canlarım
Ben geldim ve bugün sizlere, bitirdiğinizde içinizde koca bir burukluk ve yara bırakacak; ama aynı zamanda kalbinizin en derin yerine dokunacak Vaveyla serisinin final kitabı Vaveyla 4: Şiira Eşiği ile geldim.
(Şimdiden söyleyeyim: Bu bir “vedaya hazır ol” uyarısıdır.)
Seriyi okuyanlar bilir; ilk üç kitapta katile ulaşmış, kim olduğunu ve ona yardım eden kişiyi öğrenmiştik. Bazı ölümler, bazı yakıcı yüzleşmeler derken (kalbimizi parçalayan anlar oldu ) şimdi sıra intikamın görünen perdesinin arkasına bakmaya geldi.
Bu kitapta, yavaş yavaş aklını yitiren, doğruyla yanlışı ayırt edemeyen bir katille karşı karşıyayız.
Onu, kendi tuzağımızın içine çekiyoruz… ve bu sırada etrafında yepyeni bir senaryo dolaşıyor.
(Kendi kendime “Bu kadarını da planlamış olamaz” dedim ama… yanıldım.)
Katil artık aklı başında değil ve en güvenmemesi gereken kişiye güveniyor.
Spoiler vermek istemiyorum; çünkü bu bir final ve (inanın) her satırı yaşanmalı.
Kendi yorumum
Bu seriye hiçbir şey bilmeden başladım. Okuma fırsatını bana tanıyan yayınevine ve yazara gönülden teşekkür ediyorum.
Üçüncü kitapta ağladığımı söylemiştim; ama bu kitap, önceki üç kitabı bile gölgede bıraktı.
(“Daha fazla ağlayamam” dedim… yine ağladım. )
Gözyaşlarınıza hâkim olamayacağınız bir final.
Bu sadece tek bir karakter için değil; bütün karakterler için geçerli.
İntikamın o soğuk yüzünü iliklerinize kadar hissediyorsunuz.
Ve evet… Kartal’ın zekâsıyla burada gerçekten tanışıyoruz.
Çünkü her şey için bir plan var ve (inanması zor ama) başından beri planlanmış.
Kitap öyle güzel aktı ki… bitince içimde kalan o boşluk hâlâ benimle.
Kayıplarımız var. Büyük acılarımız var. Yüzleşmeler var.
Yeni giren karakterler, son kitapta tekrar karşılaştıklarımız var.
Ama şunu söylemeliyim: Vaveyla bitti, içimdeki sızı bitmedi.
(Seri tamamlandı; ama bazı hikâyeler yarım kaldı… ve bu çok acıtıyor.)
Yunus Emre’nin yarası, Kartal’ın kardeşine duyduğu özlem,
ve tüm bunların arasında Lavin’in çırpınışı…
Hepsi ayrı ayrı yaktı beni.
Eğer bu tür kurgulardan hoşlanıyorsanız, Vaveyla tam size göre.
Ama şimdiden uyarıyorum: İkinci kez okuyamayacağım.
(Bu gözyaşlarını bir daha kaldıramam… )
Sevgiyle.
·
66 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.