Okuyun, okutun
Sen nasıl bir kitaptın öyle? Beni nasıl bu kadar mahvedebildin? Ve İlay… Sen nasıl bir kadınsın? Nasıl dayanabildin bunca acıya?
Çok sevdim kitabı. Çok etkilendim. Daha yarısındayken bile etrafımda gördüğüm herkese bu kitabı övdüm. Ama özellikle sonu… Sanırım bu yorumu yazabilmem için kitabı biraz sindirmem gerekiyordu. Son sayfasını kapattığında insanı duvara baktıran kitaplar vardır ya, işte Çiçekler Büyür onlardan biri.
1976’lardan itibaren Bulgaristan’da yaşayan Türklere uygulanan insanlık dışı politikaları konu ediniyor roman. Türklere yönelik zorla isim değiştirme kampanyaları, dil yasakları ve sistematik asimilasyon baskısı sadece bir arka plan değil; karakterlerin kaderini belirleyen sert bir gerçeklik olarak karşımıza çıkıyor. Tüm bu kanlı baskının ortasında bir çiçek: akçabardak. Ve İlay…
Anlatıcımız ve yoluna eşlik ettiğimiz karakter İlay. Bir de çocukluktan beri sevdalı olduğu Mehmet Ali. Farklı siyasi görüşler, farklı ideolojiler ve yürünülen ayrı yollar… Aşkları buna ne kadar dayanabilir?
İlay, ülküsü uğruna dimdik duran güçlü bir kadın. Bu kitabı okuyup ondan etkilenmemek mümkün değil. Zeki, hırslı, milliyetine sıkı sıkıya bağlı; inandığı değerler uğruna bedel ödemeyi göze alan biri. Mehmet Ali ise çıkarına dokunan şeye kolayca razı olan, “fayda” kavramına sığınan bir karakter. Özellikle bu ikilinin arasında geçen o son sahne… Unutulacak gibi değil.
Uzun lafın kısası, okuyun bu kitabı
·
48 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.