Gayret!
Anbean, karanlığına gömüldüğü içinin dehlizlerinden kurtulmak için gayret göstermeyen ve asla çıkamayacağına kanaat getiren Cumali, son bir gayret göstermeden; kalbinin içinde, korkudan sus pus, şaşkınlıktan ihtiyarlayıp, köşesine tüneyen yaramaz çocuğa tek açıklama yapmadan, başını okşamadan ve güven verici dokunuşlarını esirgeyen, ilgisiz bir baba gibi hayatıyla girdiği kumarda onun geleceğini mahvedeceğini bile bile, vicdan azabı duymadan, başka karanlıklara yelken açmıştı...
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.