Risale-i Nur İçin "Bir Yol Haritası"Din
İncelenen Baskı: 4. baskı (2007)
~ İçeriği
Genel çerçevede Risale-i Nur'u tanıtan; eğitim, edebiyat ve kişiye neler kazandırabileceği açısından inceleyen ayrıntılı bir içeriğe sahip. Kitabın ana başlıkları şöyle: "BÖYLE BİR ÇALIŞMAYA NİÇİN İHTİYAÇ DUYULDU?", "GENEL ÇERÇEVE", "NUR MEKTEBİNDE EĞİTİM", "NUR MEKTEBİNDE EDEBİYAT", "RİSALE-İ NUR OKUYUCULARINI NASIL ETKİLER?".
~ Üslubu
Yazar, kitabı yazarken daha çok edebî ve içten bir üslup tercih etmiş. Sıradan kurduğu bir cümle neredeyse yok diyebilirim. :) Kendisi bir profesör olduğu hâlde akademik bir üslubu dert etmemiş. Ki bence de böyle daha iyi olmuş. Hatta yazar, ilk başlıkta bulunan ve Risale-i Nur'a iyi niyetli yaklaşımları ele aldığı bölümde akademisyenleri anlatırken (s. 66-67) iki maddede şöyle diyor: "a) Bir kısım akademik çalışmalar, üslûb itibariyle kuru olup, resmî formatlar içerisine sıkıştırılmış olduğundan, okuyuculara lisan noktasından tatsız, tuzsuz ve kıvamsız gelmektedir. / b) Bir kısım eserlerde 'akademik dil' esas alındığından, aşırı ölçüde terminolojiye ve batı kökenli kelime ve ifadelere ifrat derecede yer verildiği görülmektedir. ...bilgisayardan çıkan robot sesi gibi kesik, sönük ve tesirsiz olup, adeta bir sanal dünyayı çağrıştırmaktadır. Bu çerçevedeki çalışmalar, birinci derecede araştırmacıların ilgi alanına girmekte, çoğu zaman umumu kuşatan ve umuma yansıyan bir nitelik taşımamaktadır..." Aslında yazarın bu cümlesinden, kitabın umuma hitaben yazdığını da anlayabiliriz.
~ Kimlere Hitap Ediyor?
Risale-i Nur'da derinleşmek isteyip farklı açılardan görmek isteyen hemen hemen herkese hitap ediyor diyebilirim. Yazarın, kitabın ulaşma potansiyeli olan kitle konusundaki -tabiri caizse- kanaatkârlığını ifade ettiği çok güzel bir yer var (s. 25-26): "İdraklerde bir açılıma, Vicdanlarda bir muhasebeye, Fikirlerde bir derinliğe, Duygularda bir inkişafa vesile olacaksa, o zaman istifade edenler birkaç kişi bile olsa, yapılacak çalışmanın, ortaya konulacak bu faaliyetin boşa çıkmayacağına kanaat getirdim. (10)". Metne bağlı 10. dipnotta Hazreti Mevlana'nın yaşadığı bir olayı aktarıyor ve şöyle diyor: "Hakîm-i Senai'nin bu latîfane beyanı gösteriyor ki; bir kitaptan beklenen neticelerin ortaya çıkabilmesi için birkaç ciddi muhatabın ona yönelmesi, ondan istifade etmesi yeterlidir.". Tabii dipnotun devamında bir ümitle de karşılaşıyoruz: "...Bunun ötesinde, değişik yelpazelerdeki geniş okur kitlelerinin bu çalışmalardan istifade etmesini ümit etmek, onların faydalanmalarına vesile olmak da bu manaya aykırı telakki edilmemelidir.".
~ Öne Çıkan Özellikleri
Yazarın, bir Risale-i Nur aşığı olduğu kitabın her yerinden belli. Tabii bu da aslında hakikat aşkından kaynaklı diye düşünüyorum. Yazarın bir dert sahibi olduğu belli. Bu da kitaba samimi bir üslupla yansımış. Zaten bildiğim kadarıyla da Şener Dilek, Risale-i Nur konusunda gayet ehil birisi. YouTube'da da sohbetleri mevcut.
Onun dışında, kitap gayet açıklayıcı ve anlatmak istediği konular için yeterli ve güzel örnekler vermiş. Akıcılığı ortalama diyebilirim.
Kitap, birçok dipnota sahip (216 dipnot). Tabii bir kısmı kaynak belirtmek için ayrılsa da uzun dipnotlar da bolca var. Açıkçası kitabı okurken benim için çok bir sorun olmadı çünkü ilgimi çeken bilgilerdi. Yazar, bazı dipnotlarda anılarını anlatmış ve bunları okumak keyifliydi. Bazılarında ise anıları haricinde de güzel bilgiler verdiği dipnotlar vardı. Eğer dipnot okumayı sevmeyen birisiyseniz sizi sıkabilir ama dediğim gibi, içerikleri açısından güzel olduğu için bence çok bir sorun teşkil etmiyor.
Yani kitabın genel olarak güzel olduğunu söyleyebilirim.
~ Olumsuz Yönleri
1) Kitapta biraz fazla tekrarın olduğunu düşünüyorum açıkçası. Yazar, tekrarlar konusunda şöyle bir açıklama yazmış: "Birincisi, bazı tekrarlar hava ve su gibidir, onlara her makamda ve her menzilde ihtiyaç vardır. İhtiyaçlar tekerrür ettiği için onlar da tekerrür eder. İkincisi, metnin muhtelif bölümlerinde birbirine çok yakın ve aynı anlamı çağrıştıran cümleler olsa bile; her bir cümleyi aynı kumaşı kullanan ama farklı farklı stil ve modelde eser üreten bir sanatçının tasarımı şeklinde değerlendirdim; kumaş aynı, ama kesim farklı, eda farklı, makam farklı.. Evet, bazılarının gözünde belki bir kusur; bize göre de bir ihtiyaç..." (s. 71). Tabii tekrarlar benim gözüme çok batmadı. Belki kitabı okumayı çok istediğimden ve düzenli aralıklara böldüğümden dolayı olabilir. Ama gene de tekrarları çok sevmeyen kişiler için biraz düşündürücü bir durum.
2) İçindekiler kısmı bence daha ayrıntılı yazılmalıydı. Bazı ara başlıkların olması önem teşkil ediyordu.
3) Kitap, bazı yerlerde -daha çok edebiyat kısmında gözüme çarptı- kaynak vermiyor. Açıkçası bu durumu pek anlamlandıramadım.
4) Yazar, 32. dipnotta Dr. Colin Turner'in İstanbul'daki bir panel konuşmasını alıntılamış. Bu alıntının en son kısmında şöyle bir cümle geçiyor: "...İslam'ın geleceği ise Risale-i Nur'a ve ona uyan ve ondan ilham alanlara bağlıdır." (s. 77). Evet, Risale-i Nur gerçekten büyük bir eser. Çok fazla dile de çevrilmiş. Talebeleri de çok büyük hizmetler yapmış fakat böyle bir cümle kurmanın ne kadar doğru olduğu konusunda emin değilim. Konuşmacının kötü niyetli olduğunu düşünmüyorum. Belki "daha çok Risale-i Nur ve şakirtleri böyle bir duruma vesile olacak" demek istemiş sanırım ama dediğim gibi, gene de beni düşündürdü açıkçası.
5) NUR MEKTEBİNDE EDEBİYAT kısmında s. 274'te Sözler'in Konferans kısmından şu alıntıyı yapmış: "Büyük şairimiz, edebiyatımızın medar-ı iftiharı merhum Mehmed Âkif, bir üdeba meclisinde 'Viktor Hügolar, Şekspirler, Dekartlar; edebiyatta ve felsefede, Bediüzzaman'ın bir talebesi olabilirler.' demiştir.". Açıkçası bu alıntının maksadı ve anlatmak istediği belli olsa da Mehmet Âkif'in bazı sakıncalı yanları da en azından bir dipnotta belirtilebilirdi diye düşünüyorum. Çünkü hiç bilmeyen bir kişi için bir yanılsama durumu olabilir endişesindeyim.
~ Kitabın Kapak Tasarımı ve Sayfa Kalitesi
Basıldığı yıla göre (2007) bence güzel bir tasarıma sahip. Kapağın ön yüzü, "Bir Yol Haritası" anlamını verebilecek, karanlıktan aydınlığa geçişi simgeleyen bir yapıya sahip. Sadece genel çerçeveden bakıldığında açıkçası biraz boğucu bir havaya sahip ama bence kendine has bir tarz oluşturmuş.
~ Ek Yorum
İncelememi, aslında kitabı tek cümleyle özetleyen bir alıntıyla bitirmek istiyorum: "Risale-i Nur, okumak için okunmaz, yaşanmak için okunur."
Hatalarımız varsa affola. İnşaallah güzel bir inceleme olmuştur. Allah'a emanet olunuz.
·
55 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.