Zola’nın bu kitabı aslında "ölüm güzellemesi" yapan o sıkıcı klasiklerden değil; daha çok, ölüm döşeğindeki insanların maskelerini düşüren sarsıcı bir reality şov gibi. Zenginlerin sahte gözyaşları ve miras kavgalarıyla dolu gösterişli vedalarından, yoksulların kimsesiz ama bir o kadar gerçek sonlarına kadar her şeyi yüzümüze çarpıyor. Yazar, bir bilim insanı soğukkanlılığıyla "Ölürken bile eşit değiliz," diyor ve banka hesabımızın tabutumuzun kalitesini nasıl belirlediğini acımasızca eleştiriyor. Okurken insanın içini bir miktar "vay be" dedirten bir ağırlık kaplasa da, aslında hayattayken kovaladığımız statülerin ölüm karşısında ne kadar trajikomik kaldığını görmek insana çok farklı bir bakış açısı kazandırıyor.
·
123 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.