Dorian Gray'in Portresi benim için dış güzelliğin korunurken ruhun yavaş yavaş ihmal edilmesini anlatan çok sembolik bir eser oldu. Dorian Gray genç kalırken portrenin karakterle paralel dönüşümü, insanın dışarıya gösterdiği yüz ile iç dünyası arasındaki farkı çok net şekilde yansıtıyor.
Kitap bana şunu düşündürdü: İnsan bir anda değil, küçük tavizlerle içsel olarak değişir. Haz, beğenilme ve yüzeysellik arttıkça vicdan sessizleşir ama tamamen yok olmaz.
Bu yüzden eser, sadece estetik bir hikâye değil; ruhunu ihmal eden insanın iç huzurunu da kaybedeceğini anlatan derin bir uyarı gibi hissettirdi.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.