Yaşlı tekne kaptanı Nils Vik o sabah uyandığında, "güzel bir gün ölmek için" şarkısını mırıldanabilirdi. Zira o gün, ölmek üzere uyanıp, evini geride bırakarak -imamın kayığı mı dersiniz, Azrail'in mi bilmem- teknesine atlayıp son bir sefere çıkar. Ve bu kez, sefer yolcuları geçmişinden yüzlerdir.
İskandinav Mitolojisi'nde var mıydı hatırlamıyorum, ama bana Yunan Mitolojisi'ndeki yeraltı dünyasında ölülerin taşındığı Styx Nehri'ni anımsatan güzel bir son yolculuk romanıydı.