1925 yılıydı; Picasso bana bir resim gösterdi, ben de ona "Tuhaf ama şu sıralar ben de bu anlayışta bir şey yapmaktayım" dedim. O da bana tamtamına şöyle yanıt verdi: "Elbette, ikimiz de aynı mahalledeniz de ondan." Aynı zihinsel mahalle, çok güzel bir benzetmeydi doğrusu!
Picasso'nun başka bir sözünü de anımsıyorum, hem de olduğu gibi. Benimle kimse ilgilenmiyordu, ona "Çok gücüme gidiyor..." deyince, o da bana "Metroyu bekler gibi yapın, kuyruğa geçin. Sıranızın bekleyin, bu ne acele!" dedi. Bu da çok güzeldi doğrusu!