Biz, ne zaman bu yüksek öğretim önderlerine; tragedyanın yeniden doğuşunu yaşamda, kendimizi yıkım içinde gördüğümüz yerde, tragedyanın nereden geldiğini öğrenmede, bizim için taşıdığı anlamı kavramada, tragedyanın nereye gittiğini sormada şimdikinden daha çok gereksinimi duymuşuz?