Eşekli Kütüphaneci, Anadolu’nun tozlu yollarında ilerleyen bir eşeğin sırtında taşınan sadece kitaplar değil; umut, inat ve aydınlanma hayalidir. Fakir Baykurt bu eserinde yine köy gerçekliğini merkeze alıyor ama bu kez karşımızda romantize edilmiş bir köy değil; yoksulluğun, imkânsızlığın ve bürokrasinin kıskacında sıkışmış bir hayat var.
Roman, okumanın lüks değil ihtiyaç olduğunu hatırlatıyor. Kitapların ulaşamadığı yerlere bir insanın inadının nasıl köprü olabileceğini gösteriyor. Köy insanının iç dünyasını, korkularını, alışkanlıklarını ve değişime karşı mesafesini büyük bir doğallıkla aktarıyor.
Bu kitapta kahramanlık bağırarak yapılmıyor; sessiz, sabırlı ve inatçı bir çabayla ortaya çıkıyor.
Eğitim meselesinin aslında bir insan meselesi olduğunu hissettiriyor. Anlatılan şey geçmişte kalmış bir hikâye gibi dursa da hâlâ güncelliğini koruyor.
“Eşekli Kütüphaneci” bence en çok şunu söylüyor: Bir insanın taşıdığı yük bazen sırtındaki değil, yüreğindeki sorumluluktur.
Kısacası; umutla direnmenin, kitabın dönüştürücü gücünün ve Anadolu gerçeğinin romanı...
"Köye kitaplık açmak, çöle çeşme götürmek gibidir. Kitaplığın girdiği yerden bilmezlik kaçar gider."
·
67 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.