·75 syf.··Beğendi
···Okunma: 20 Şubat 2026 07:09 Selam kitap dostlarımm güzel bir şiir kitabı ile geldimmm
En İnsan Olmalarıyla, insanın en savunmasız hâlinden konuşan bir ses taşır.
Bu şiirlerde hayat, yüksek sesle savunulan bir zafer değil; aksine acıyla, korkuyla, yalnızlıkla ve umutla yan yana yürüyen kırılgan bir yolculuk olarak anlatılır.
Şair, yaşamayı bir ayrıcalık değil, her gün yeniden üstlenilmesi gereken bir sorumluluk gibi ele alır. İnsan bazen karanlıkta kalır, bazen bir bakışta kaybolur, bazen bir trenin camından geçip giden manzaralarla kendini hatırlar; ama her seferinde yaşama tutunacak bir sebep bulur.
Bu şiirlerde aşk, kurtarıcı bir masal değildir. Daha çok insanın kendine tuttuğu bir aynadır. Sevilen kişiyle birlikte yalnızlık görünür olur, eksiklik kabul edilir, kalbin yetimliği dile gelir.
Sevmek; dünyayı, sokakları, insanları ve yarınları sevmekle iç içe geçer. Bu yüzden aşk bireysel bir duygudan çok, insan olmanın doğal bir uzantısı hâline gelir. Umut ise büyük sözlerde değil; sabah ışığında, bir istasyon peronunda, sessiz bir kompartımanda uyanan gündelik hayatta saklıdır.
MAVİLİ ŞİİR
Düşünülecek şeyler vardı, bıraktım.
Seni buldum sisli denizler içinden
Güzelligin çikti karşima, afalladim.
Ayaklarin ile başladim yaşamaya,
Saçlarinla bittim.
Mavi mavi bir ateşin,
Yanginina biraktim kendimi
Seninle bütünleştim.
Metnin genelinde insanın içindeki çatışma belirgindir: korkuyla cesaret, umutsuzlukla direnç, yalnızlıkla ait olma isteği aynı anda var olur. Şair, özgürlüğü soyut bir kavram olarak değil; insanı sevebilme, kalabalığa rağmen iç sesi koruyabilme hâli olarak sunar.
Tüm bu şiirler bir araya geldiğinde, okura şunu fısıldar: İnsan kusurludur, yaralıdır, eksiktir; ama tam da bu hâliyle yaşama değerdir. Çünkü hayat, en çok insan kalabildiğimiz anlarda anlam kazanır.
Ahmet Deniz Özgökçe, bu dizelerde "en insan" hallerimizi; yani yenilgilerimizi, mahmurluğumuzu ve yetim kalan kalplerimizi saklamıyor. Aksine, bu kırılganlıkları alıp "mavili bir ateşin" içine bırakıyor. Şiirlerin her biri, aslında karanlıkta kaybolan "iki çift göze" yazılmış birer mektup niteliğinde.