Kitap, 18. yüzyıl Fransa’sında, XV. Louis döneminin saray entrikaları içinde yükselen Madame de Prie’nin (gerçek hayattan esinlenilmiş bir figür) ani düşüşünü anlatıyor. Kadın, güzelliği, zekâsı ve siyasi nüfuzuyla kralın sevgilisi konumuna yakın bir etki gücüne sahipken, bir anda gözden düşüyor, saraydan sürgün ediliyor ve Normandiya’nın kuytu bir köyüne gönderiliyor.
Hikâye oldukça kısa ve net ilerliyor:
Sürgün sonrası ilk şok ve öfke.
Köyde yeni bir hayata alışma çabası.
Güç kaybını telafi etmek için etrafındaki insanları (özellikle saf bir genç papaz yeğenini) manipüle etmeye çalışması.
Entrikalarla dolu eski alışkanlıklarının boşlukta kalması.
Sonunda kendi çöküşünü kabullenme ve trajik son.
Zweig’ın klasik tarzı burada da kendini gösteriyor: psikolojik derinlik, ani yükseliş-düşüş kontrastı, insan doğasının kırılganlığı ve güç bağımlılığı. Betimlemeler sade, diyaloglar az, ama karakterin iç dünyası çok net işlenmiş. Yaklaşık 50-60 sayfa civarında, bir oturuşta bitiyor.
Akıcı ve sürükleyici, gereksiz uzatmalara kaçmıyor.
Zweig’ın diğer öyküleri kadar çarpıcı bir final sunmuyor belki (örneğin “Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu” veya “Satranç” kadar unutulmaz değil).
Ama yine de güç, yalnızlık ve insan gururunun kırılganlığı üzerine klasik bir örnek.
Eğer saray entrikaları, psikolojik portreler ve kısa klasik öykülerden hoşlanıyorsan keyifli geçer.
Çok derin felsefi katmanlar veya sürpriz bekliyorsan biraz hafif kalabilir.
İyi yazılmış, temiz bir novella. Ne çok etkileyici ne de vasat; tam orta karar, sağlam bir Zweig eseri. Okuyup bitirdikten sonra eh işte, fena değil dedirtecek türden.
·
18 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.