İnce MemedAlıntı
Bir ince memed ki nasıl hem de. İçinde kocaman bir yürek o yüreğin içerisinden taşan hasret… acı ölüm keder ve tüm bunların içinde safça kalmış bir deli yürek… Hangi insan dayanır ki böyle zulme? Abdi gitti, hamza geldi. Hamza gidecek başkası gelecek bu devran hep böyle mi sürecek? 
Nasıl da ağalar beyler ellerindeki güçle edindikleri statüyle köylüye zulüm edip, aç susuz bırakıp, her gece ölümle terbiye etmeye çalıştıkları köylünün yüzyıllık baba topraklarını kendi mallarıymış gibi sahipleniyorlar ama böyle bir onursuzluk anca gözünü dünya malı bürümüş ağada beyde olurdu zaten.. Üstüne bir de köylülerin toprağı terk etmeyerek onlara zulmettiklerini söylemeleri… nasıl da el ele geçirmişler devleti, devletin makamlarını ülkenin topraklarını. Okurken nasıl da üzülüyor insan ,nasıl da acı duyuyor, nasıl da nefret bürüyor gözünü ? Ben okurken kin besledim nefret besledim ince Mehmet ne yapsın? Koca Osman ne yapsın vayvay köyü ne yapsın? Onca gariban köylü ne yapsın? İnsan durup durup düşünüyor bu kadar acıyı kitaba geçirdiğine göre bu kesinlikle gerçek olmalı diye… neredeyse her şey gözümün önünde sanki kasabaya yürüyen köylülerdendim. Sanki İnce Mehmed’in yanında duran köse halil gibiydim, okuyucuya sözcükleri sildirip gözünün önünde bir tiyatro kurduran bir kalem,bir kitap… Üçüncü ve dördüncü kitabı okumak için can atıyorum bir o kadar da korkuyorum aynı zulümleri tekrardan göreceğim diye.
Sözün sonu dostlar Koca Osmanında dediği gibi;
“ Her tepeden bir gün doğacak. Bir gün doğacak. Bir gün, bir gün, bir gün…”
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.