Kendimle Uzun Uzun Sohbet Etmiş Gibi Hissettim
Hani bazı duygular vardır ya söze gelmez, anlatmaya kalksan eksik kalır, işte Şükrü Erbaş tam da o eksik kalan yerleri tamamlamış gibi. Sosyal medyanın gürültüsünden, insanların gücünü zekâ sanmasından, sevme korkusuyla iyice yalnızlaşmamızdan söz ederken aslında hepimizin içindeki kırgın yere dokunuyor. Özellikle “gönül yorgunluğu” satırlarını okurken durup düşündüm; insanın kendinden bile soğuyabildiği zamanlar oluyor gerçekten. Şiir değil belki ama şiirin ruhu var satırlarda; incitmeden, bağırmadan, sakince içe işliyor. Kitabı bitirdiğimde içimde hem tatlı bir hüzün vardı hem de garip bir hafiflik; sanki içimde dolaşıp da bir türlü toparlayamadığım, kimseye tam anlatamadığım duyguları biri görmüş de benim yerime sakin sakin dile getirmiş gibiydi. Bu yüzden benim için okunup rafa kaldırılacak bir kitap değil, dönüp dönüp bazı cümlelerine yeniden bakacağım bir kitap oldu.
·
132 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.