Bu kitabı büyük bir beklentiyle okudum ama açıkçası bende hiçbir iz bırakmadı. Anlatılmak istenen şeyin “insanlık, hoşgörü, kalp temizliği” olduğunu anlıyorum fakat karakterler bana fazla yüzeysel geldi. Özellikle Mösyö İbrahim’in çizimi beni ikna etmedi. Herhangi bir dine mensup olmamama rağmen ,Müslüman olduğunu söyleyen ama şarap içip kerhaneye giden bir karakter üzerinden tasavvuf anlatılmaya çalışılması bana zorlama ve saygısızca geldi ve bu anlatımdan müslümanlar tarafından düşündüğümde rahatsız oldum..
Metin sanki bir masal gibi ilerliyor; derinleşmesini beklediğim yerlerde hemen geçiyor. Momo’nun dönüşümü de bana yeterince güçlü yansımadı. Duygusal bir bağ kuramadım. Kitap boyunca “birazdan çarpacak” diye bekledim ama o etki hiç gelmedi.
Belki fazla sembolik, fazla idealize edilmiş bir anlatım olduğu için bana gerçek dışı geldi. Kötü diyemem ama bende bir karşılığı olmadı. Bitirdiğimde aklımda kalan tek şey, anlatılmak istenenin potansiyelinin metinden daha büyük olduğuydu.
Vaktiniz bolsa fazla beklentiye girmeden çerez niyetine okunabilir zira fazla kisa
·
51 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.