Aynı şeyleri tekrarlamış sürekli
Arthur Schopenhauer 
Üniversiteler ve Felsefe
Adam resmen Hegel’e olan nefretiyle besleniyor; kitabın yarısı "Hegel şöyle şarlatan, böyle boş adam" demekle geçiyor. Derdi de şu: Eğer bir adam bir şeyi çok karmaşık ve anlaşılmaz anlatıyorsa, aslında kafasında net bir fikir yoktur, sadece kelime oyunlarıyla milleti uyutuyordur. "Net düşünce, net ifade edilir" deyip duruyor. Bir de bu "felsefe esnafı" dediği üniversite hocalarına takmış durumda. "Felsefe için yaşayan" gerçek delilerle, devletten maaş alıp "felsefeden geçinen" memurları bir tutmuyor. Devletten para alan adamın özgürce hakikati söyleyemeyeceğini, sadece devletin ve dinin suyuna gideceğini defalarca tekrarlıyor.
Kitabın en çok baydığı yer ise o meşhur "yeniden kazanma" mevzusu; Goethe’den bir alıntı yapmış, her üç sayfada bir "Atalarından miras kalanı gerçekten senin olması için yeniden kazanmalısın" diye karşımıza çıkarıyor. Yani özetle "hazıra konma, kitaptan okuduğunu ezberleme, kendi süzgecinden geçirmeyince o bilgi senin değildir" diyor. Bir de önyargı meselesi var; hakikati bulmamızı engelleyen şey zekâ kıtlığı değil, o sahte kanaatlerimiz ve önyargılarımızmış. Ters rüzgara karşı yelken açmak gibi, kafa yapını değiştirmeden ne kadar çabalarsan çaba, bir yere varamazsın diyor.
Açıkçası Schopenhauer çok sarkastik ve haksız sayılmaz ama aynı şeyleri farklı hakaretlerle anlatması bir yerden sonra bayıyor. "Anladık hocam, maaşlı hoca sevmiyorsun, Hegel’den nefret ediyorsun, hadi sadede gel" diyorsun ama o yine "Babil kulesi", yine "şarlatanlık" diye başa sarıyor. Neyse, en azından "bir şeyi karmaşık anlatan aslında bir şey bilmiyordur" lafını kulağıma küpe yaptım, felsefe yapacağım diye milleti yormaya gerek yok.1000Kitap
Arthur Schopenhauer Üniversiteler ve Felsefe
Adam resmen Hegel’e olan nefretiyle besleniyor; kitabın yarısı "Hegel şöyle şarlatan, böyle boş adam" demekle geçiyor. Derdi de şu: Eğer bir adam bir şeyi çok karmaşık ve anlaşılmaz anlatıyorsa, aslında kafasında net bir fikir yoktur, sadece kelime oyunlarıyla milleti uyutuyordur. "Net düşünce, net ifade edilir" deyip duruyor. Bir de bu "felsefe esnafı" dediği üniversite hocalarına takmış durumda. "Felsefe için yaşayan" gerçek delilerle, devletten maaş alıp "felsefeden geçinen" memurları bir tutmuyor. Devletten para alan adamın özgürce hakikati söyleyemeyeceğini, sadece devletin ve dinin suyuna gideceğini defalarca tekrarlıyor.
Kitabın en çok baydığı yer ise o meşhur "yeniden kazanma" mevzusu; Goethe’den bir alıntı yapmış, her üç sayfada bir "Atalarından miras kalanı gerçekten senin olması için yeniden kazanmalısın" diye karşımıza çıkarıyor. Yani özetle "hazıra konma, kitaptan okuduğunu ezberleme, kendi süzgecinden geçirmeyince o bilgi senin değildir" diyor. Bir de önyargı meselesi var; hakikati bulmamızı engelleyen şey zekâ kıtlığı değil, o sahte kanaatlerimiz ve önyargılarımızmış. Ters rüzgara karşı yelken açmak gibi, kafa yapını değiştirmeden ne kadar çabalarsan çaba, bir yere varamazsın diyor.
Açıkçası Schopenhauer çok sarkastik ve haksız sayılmaz ama aynı şeyleri farklı hakaretlerle anlatması bir yerden sonra bayıyor. "Anladık hocam, maaşlı hoca sevmiyorsun, Hegel’den nefret ediyorsun, hadi sadede gel" diyorsun ama o yine "Babil kulesi", yine "şarlatanlık" diye başa sarıyor. Neyse, en azından "bir şeyi karmaşık anlatan aslında bir şey bilmiyordur" lafını kulağıma küpe yaptım, felsefe yapacağım diye milleti yormaya gerek yok.·
26 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.