farklı sebeplerden altıncı koğuşa hapsedilmiş hastaların akıbetleri ve yaşamları belki onlardan daha hasta ruha sahip bir takım insanlar tarafından belirleniyor. Koğuşun içinde veya dışında olmak bazen sizin akıllı veya hasta olduğunuzu değil şanslı veya şanssız olduğunuzu gösteriyor olabilir. Hastaların orada bulunma sebepleri tedavi edilmeleri değil hapsedilmeleri, tıpkı birer suçlu gibi. Fakat mahkeme yok delil yok. Akıbetinizin kendi iradenize değil başkalarınınkine bağlı olduğu bir yerde tüm bu zorbalıkların içinde adaleti sorgulamak kaçınılmaz. Aç bırakılmazsanız tokluğun, acı çekmezseniz iyiliğin ve sağlığın lütfunu kavrayamaz ve rutin kabul edersiniz. ama bu sizin suçunuz değildir. acıların,felaketlerin,hastalıkların ve kötülüklerin sizi seçmemiş olması sizi karanlığa ve zorluğa tecrübesiz kılar. Ama insan dünyadaki tüm duygu ve durumları yaşamadan da onları anlayabilir en azından çaba gösterebilir. Aydınlıktayken karanlıktaki birine iyimser olmasını söylemek kolaydır. Sahip olduğunuz konforu incitmeden ve kafa yormadan dardaki kişiye tavsiye verip ‘iyilik etmiş’ olursunuz. Düzene ayak uydurmak, sessiz kalmak, kötüyü görünce yönünü değiştirmek, kayıtsızlık ve zorbalığa alışmak kolaydır. Tüm bu kötülüklerin senin başına gelmeyeceğininse hiçbir garantisi yoktur. Günün birinde ikiyüzlülüğüne göz yumduğun toplum öteki yüzüyle seni karanlığa hapseder. O vakit belki geçmişteki kayıtsızlığını sorgular kendini suçlarsın ve belki bazen buna fırsatın kalmaz çünkü yaşadıklarını hazmedemeden gitmiş olursun.
·
9 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.