Harikaydı
Sefiller’i okuduktan sonra şunu fark ettim: Bu kitap sadece bir hikâye anlatmıyor, insanın iç dünyasını sorgulatıyor. Başta uzun ve ağır bir roman gibi görünse de, karakterlerin yaşadıkları beni içine çekti.
Jean Valjean karakteri beni en çok etkileyen kişi oldu. Küçük bir suç yüzünden yıllarca cezalandırılması bana adalet sisteminin ne kadar sert olabileceğini düşündürdü. Ama asıl önemli olan, onun değişimi oldu. Bir insanın gerçekten iyi olmayı seçebileceğini görmek bana umut verdi. Özellikle merhametin bir hayatı tamamen değiştirebilmesi çok güçlü bir mesajdı.
Javert karakteri ise beni düşündürdü. O kötü biri gibi görünse de aslında sadece kurallara körü körüne bağlı. Bu da bana şunu gösterdi: Bazen kanunlar her zaman vicdanla aynı yerde durmayabilir.
Fantine’in yaşadıkları kitabın en üzücü kısımlarındandı. Onun hikâyesi, dönemin toplumunun kadınlara ve yoksullara karşı ne kadar acımasız olduğunu gösteriyor. Cosette ise bütün karanlığın içindeki umut gibiydi.
Kitapta bazı bölümler (özellikle tarihsel ve uzun betimlemeler) beni biraz zorladı. Ama genel olarak verdiği mesaj ve karakterlerin derinliği buna değdi. Bence Sefiller, insanın değişebileceğini ve iyiliğin her zaman bir anlamı olduğunu anlatan çok güçlü bir roman.
Bu kitabı okuduktan sonra “iyi insan olmak” kavramını daha çok düşündüm. Bana göre en önemli mesajı şu: İnsan geçmişiyle değil, yaptığı seçimlerle tanımlanır.
·
39 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.