“Hayatımın en mutlu anıymış, bilmiyordum.”
Bəzən sevgi bir insanı yaşatmaz, içindəki xatirələrdə həbs edər. Kemalin Füsuna olan sevgisi bir zamandan sonra artıq obsesyona çevrilir. Füsunun həsrətindən dayana bilmir, ömrünü onsuz keçirə bilməyəcəyini anlayır. Füsunu itirdikdən sonra onun əşyalarını toplayaraq təsəlli tapır. Bu davranışları onun itki ilə barışa bilməməyinin göstəricisidir. Kemal Füsundan sonra keçmişdə qalır və gələcəyini qura bilmir. Uzun müddət təsirində qalacağınız bir əsərdir.
6 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.