Puan vermedi·400 syf.··
Beğendi
·2018 51. kitabı
·6 günde okudu
·Okunma: 18 Mayıs 2018 20:39
Ahmet Ümit ile ilk tanışmamız bu kitapla oldu. Daha önce de tanışabilirdik pek tabii ama bir yerde popülarite varsa ben olmuyorum genelde. Bir yazarın kitabı çok satanlara girmişse raflarda, yanına da yeni yetme bir yazarın ergence aşk hikayelerinin anlattıkları kitapları diziyorlarsa bir türlü o kitabı almaya gitmiyor elim. Bunda böyle bir huyumdur affedin Nevzat Başkomserim. Elimden bırakmak istemediğim bir kitaptı. Film izler gibi okudum. Çok akıcı fazlasıyla sürükleyiciydi. Metroda kitap okumayı sevmem genelde çünkü evimle işim arası toplamda 15 dk sürmekte. Kitabın kapağındaki haçı gören amcaların “Nıç nıç nıç şu mübarek ramazan gününde okuduğu kitaba bak müslümanlara hiç mi saygınız yok” serzenişlerini duymazdan gelerek metroda sayfaları üst üste bindirerek okudum. Bitsin artık katili bulalım başkomserim diye sızlanırken, bittikten sonra ulan ben şimdi ne okuyacağım telaşına girdim. İnanmazsınız belki o metro ve ev arası yolu koşarak yürüdüm nöbet yorgunluğunu bir kenara bırakıp artık kitabıma sarılayım diye. Son kalan iki yüz küsür sayfamı uykusuzluk aklıma bile gelmeden okudum. Dünya kadar bilgi yüklemişti yazar efendi ve ben onları okurken hiç sıkılmadım. Büyük ustalık helal olsun diyorum. Her karakteri kafamda bir analize soktum ve illaki tahmin edeceğim o katili diyerek kitabı bitmeme yakın katilin bambaşka bir insan olması ayrıca şaşırttı. Tam çözülecekken araya giren bambaşka olaylar, tamam buldum derken seyri değişen olaylar... Keşke daha erken tanışsaymışız diyebiliyorum sadece.
·
2 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.