“İyi kız” öldü, öldürdüler
İyi bir kızın cinayet rehberi serisinin son kitabı ile geldim. O yüzden bu incelemede sadece bu kitaptan değil genel seriye karşı olan sevgimden de bahsedicem gibi görünüyor. Hem bu kitap hem de seri hakkında söylenecek çok fazla şey var ama ben hepsine bu incelemede yer verebilir miyim bilmiyorum. O yüzden en baştan söyleyeyim, bu seriyi kesinlikle öneriyorum.
Polisiye, derin yazılmış karakterler ve ilişki dinamikleri seviyorsanız siz de en az benim kadar keyif alırsınız.
Bu kitabın detaylarına inmeden şunu da söylemeden geçemicem, ben ilk başta bu seride sadece birinci kitap güzel olur sanmıştım. Diğer kitaplar birinci tuttu diye yazılmıştır ve o kadar iyi değildir diye düşünmüştüm. Ama asla düşündüğüm gibi değilmiş. Her şey en ince ayrıntısına kadar düşünülmüş. Önyargımı yıkıp geçtiği için devam kitaplarını da bir ayrı sevdim açıkçası.
Gelelim asıl kitabımıza. Benim bu kitapla alakalı en çok hoşuma giden şey ile başlamak istiyorum. “Grilik” mevzusu. Bu aslında birinci kitaptan beri işlenen bir durum. Bu kadar hoşuma gitmesinin sebebi de gerçekçiliği. Pip birinci kitaptan beri siyah veya beyaz insanlarla ya da durumlarla karşılaşmayı bekliyor (tıpkı bizim de günlük hayatımızda yaptığımız gibi) ama umduğunu bulamıyor. Çünkü biz bazen farkında olmasak da, hayat zihnimizdeki gibi siyah ve beyazdan ibaret değil. Hatta neredeyse hiç öyle değil. Biz kendi içimizde bile beyaz olmak isterken griliklerle doluyuz. Ama Pip sadece kendisiyle değil, altında kaldığı büyük olayların griliğiyle de yüzleşmek zorunda kalıyor. Kolay olan birilerine direkt “iyi” veya “kötü” demek ve ona göre yargılamakken Pip bunu yapamayacağı bir sürü gerçeğin tam merkezinde. Bu yüzden bu kadar psikolojisi bozuluyor ve bu hale geliyor. Kendisi de bu durumun farkında.
Pip’in psikolojisinden söz açılmışken bu konu hakkında da daha detaylı konuşmak istiyorum. İkinci kitap için yaptığım incelemede de söylemiştim (ona da buradan bakabilirsiniz #295521916) Pip’in yaşadıkları ve psikolojisi gerçekten çok güzel işleniyor. Özellikle Stanley’nin hayaletinin nasıl sürekli Pip ile olduğu daha güzel yansıtılamazdı. Ve tüm olanlara rağmen, hala bir şekilde kendini kurtarma arayışında olması da beni mahvetti. Pip sandığımdan daha çok hissettiğim ve anladığım bir karakter olarak kazındı zihnime.
Kitabın bir diğer vurucu noktası da Andie mevzusunun tekrar gündeme gelmesi. Öncelikle dönüp dolaşıp bir şeylerin tekrardan ilk kitaba ve Andie mevzusuna bağlanması beni çok etkiledi. Ben kesinlikle böyle bir şey beklemiyordum, her kitabın kendine ait ayrı bir mevzusu olur diyordum. Ama Pip’in de dediği gibi tüm olaylar bir çember gibi birbirine bağlandı.
Ama benim için asıl vurucu kısım bu değil de Andie ve Pip karakterlerinin bağı oldu. Bir insan hiç tanışmadığı ve çoktan ölmüş biriyle bağ kurabilir mi? Bu kitaptan sonra öğrendim ki kurabiliyormuş. Hem de çok güçlü bir bağ. Çünkü Andie ve Pip birbirlerine çok benziyorlar. Bu benzerlikler de yine tüm seri boyunca yavaşça inşa edildi. İlk kitabın sonunda Pip de bizimle beraber Andie’nin bazı davranışlarını garipsiyor o yüzden ona karşı sevgi besleyemiyordu. Daha nötr şekilde yaklaşıyordu. Ama zamanla Andie’ye benzemeye başladıkça ve onun bazı şeyleri neden yaptığı net şekilde ortaya çıkınca o da bizim gibi Andie’ye çok farklı bakmaya başladı. Ve bir şekilde Andie’nin yattığı yerde az da olsa rahat etmesinin yolunu buldu.
SPOILER!!
Bahsettiğim yol uğruna Pip katil oldu… Kitabın hatta serinin en büyük ters köşesi desem yeridir. Jason’ın KB katili olduğu spoilerını zaten yemiştim ama Pip’in onu öldüreceğine belki görsem de inanmazdım. O derece beklemiyordum. Ama Pip gibi ben de en doğrusunun bu olduğunu düşünüyorum. Birinin çemberi kırması gerekiyordu ve Pip bunu yaptı. Andie ve bir sürü insan bir şekilde özgür kaldı. Bunun uğruna fedakarlıkların yapılması gerekse de.
Ve sonunda Pip bir daha sevdiği kimseyi göremeyecek diye çok korktum ama çok şükür kitabın sonunda açıkça olmasa da böyle olmayacağını anladık. Pip ve Ravi ve kitaptaki bir sürü karakter mutlu sonu hak ediyordu. İyileşmeyi hak ediyordu. Ve son sayfadan sonra hepsini gerçekleştirdiklerine inanıyorum. Kafamda mutlu sonlarını kazandılar bile.
SPOILER BİTTİ!!!
Vee incelemenin sonu. Buraya kadar okuduysanız teşekkür ederim. Arayı uzatmadan (inş) başka bir incelemede görüşürüzz
·
149 Gösterim
1 Yorum
Lütfen giriş yapınız.
