Mermi’yi okurken aslında gerilim dolu, psikolojik derinliği olan bir hikâye bekliyordum. Konusu ilgi çekici; bir kurşunun insan hayatında açtığı fiziksel ve duygusal yaralara odaklanması oldukça güçlü bir çıkış noktası. Fakat benim için kitap bu potansiyeli tam anlamıyla değerlendiremedi.
Anlatım yer yer sürükleyici olsa da tempo konusunda dengesizlik vardı. Bazı bölümler gereğinden fazla uzatılmış, bazı önemli anlar ise yüzeysel geçilmiş gibi hissettirdi. Özellikle karakterin iç dünyasına daha derin inmeyi beklerken çoğu duygu biraz mesafeli kaldı. O travmanın ağırlığını tam anlamıyla hissedemedim.
Dili sade ve akıcı; bu açıdan okunması kolay bir kitap. Ancak akıcılık tek başına yeterli olmuyor. Gerilim unsuru zaman zaman yükselse de sürekli bir tansiyon yakalanamamış. Finali de çok çarpıcı bulmadım; bittiğinde “etkileyiciydi” demekten ziyade “tamam, bitti” hissi yaşadım.
Kötü bir kitap değil ama beklentimin altında kaldı. Daha derin bir psikolojik çözümleme ve daha güçlü bir duygu aktarımı olsaydı çok daha etkileyici olabilirdi. Benim için ortalama, okunup geçilen bir gerilim romanı olarak kaldı.