Spoiler yok
Searis, Zilvaren şehrinde hırsızlık yaparak hayatını sürdürmektedir. Ancak bir gün yanlış adamın zırh parçasını çalınca şehrin kraliçesi tarafından ölüm cezasına çarptırılır. Ölümün kıyısında Fae diyarına açılan bir geçidi açtığında ise kendini bambaşka, büyülü bir Fae diyarında bulur. Artık eve geri dönebilmek için önünde tek bir seçenek vardır: Verilen görevi başarıyla tamamlamak.
Kitabı sevdim mi? Evet. Devamını okur muyum? Muhtemelen. Fakat kitap Sis ve Öfke Sarayı ile Kan ve Külden serisini belirli taraflarda kopyalıyor mu? Kesinlikle!
Hikâye, romantasy seven okurları tatmin edebilecek bir kurguya sahip. Çıtır çerezlik bir kitap değil; genişletilmiş bir evren var. Ancak bu genişlik yer yer kontrolsüz betimlemelere dönüşmüş. 600 küsur sayfa fazla betimlemeler nedeniyle zaman zaman sizi metnin içinde boğabiliyor. Bazı bölümleri atlayarak okudum.
Bunun yanında kitap ciddi bir editör okumasından geçmeliydi. Devrik cümleler ve yanlış kelime kullanımları dikkat dağıtacak düzeydeydi.
Searis ile güçlü bir bağ kuramadım. Başta verilen potansiyeli uzun vadede sürdürülemedi. Karakter gelişimi tekrara düştü.
Kingfisher’a gelirsek… İsim tercihi zayıf olmuş. Bir isimden çok lakap hissi verdi. Türkçe düşününce “Kral Balıkçı” çağrışımı yapması istemeden de olsa karakterin karizmasını zayıflatıyor. Dahası, karakter özellikleri başka evrenlerden aşina olduğumuz profillerin neredeyse birebir yansıması gibi. Bu durum onu özgün bir karakterden ziyade, sevilen bir “tip”e dönüştürüyor. Okur kitlesinin hoşlanacağı bir arketip, evet — ama özgün değil.
Küfür kullanımına genel olarak karşı değilim; bazı karaktere hizmet eder. Fakat burada zorlama hissettirdi.
Seriye tam anlamıyla tutunamadım. Devam kitabı çıktığında okurum, fakat özellikle bekleyip koşacağım bir seri değil. Klişe fantasy ve romantasy okumayı sevenler yine de şans verebilir.
Addio.
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.