Yazar:
Callie Hart
Çevirmen:
Onat Özyılmaz
Tahmini Okuma Süresi:
18 sa. 22 dk.
Sayfa Sayısı:
648
Basım Tarihi:
Mayıs 2025
Yayınevi:
İndigo Kitap
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786255587145
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Yılın zortu
İNCELEME HAKKINDA UYARI:
1- Spoiler içerir.
2- Oldukça uzun ve ayrıntılıdır.
Abartıldığı kadar iyiyse övmek, abartıldığının birazı kadar bile iyi değilse gömmek için okuduğum kitaplardan bugün Quicksilver ile beraberiz. İncelemenin başlığından da anlaşıldığı üzere kitabın tam bir “zort” olduğunu söyleyebilirim.
Gömülecek o kadar çok şey var ki (kitabın tamamı desem???) birbirine karıştırmadan nasıl yazacağım bilmiyorum. Ana karakterden başlayarak bodoslama dalacağız artık, napalım?
Ana karakterimiz, aynı zamanda hem mavi gözleri ve kuzguni saçlarıyla çok güzel hem de davranışlarıyla tam bir baddie olan Saeris; Zilvaren’in en usta hilebazı, aynı zamanda harika dövüşüyor ve oldukça agresif (+ yatakta bir harika). Öyle ki hana girdiği anda herkesin gözleri ona döner ve etrafta dedikoduları dönmeye başlar. Adını bilmeyen yoktur. Şehirdeki en kötü şöhretli kumarbaz, dolandırıcı ve kaçakçı olan kötü kalpli ama bir o kadar da yakışıklı Carrion Swift’le yatar. Konuşurlarken adamı sürekli olarak tersliyor ve ondan nefret ediyor gibi davranıyor olabilir ama aynı zamanda ne kadar etkileyici biri olduğundan da bahsetmesi de bu işin tuzu biberi elbette. Bakır saçlı, mavi gözlü, güzel yüzlü, geniş omuzlu, özgüvenli ve elbette o kadar uzun ki her zaman ortamdaki en uzun kişiden bile EN AZ OTUZ SANTİM uzun.
Ama bu erkeğimiz hikayemizin ana erkek karakteri değil. Bunu anlamak için saç rengine bakmanız bile yeterli. Dikkat ederseniz siyah değil, bakır. Karanlık bir aurası yok, daha çok etrafına ışık saçıyor gibi görünüyor. Kendisi kitapta bayağı gördüğümüz bir karakter ama bunu ayrıntılı olarak sırası geldiğinde konuşacağız, o yüzden ismini aklınızda tutun. Şimdi kendisine küçük bir ara verip tekrardan ana karakterimize odaklanmamız gerekiyor. Kendisi anlat anlat bitmiyor
Cıvalı Katil Demir Dökümcüsüne Karşı1000Kitap
Yazdığım incelemem silinse de (modum düşse de) pes etmek yok yeniden yazıyorum.
Kitaba nedendir bilinmez bayıldım.
Kitabın özellikle kapağından ötürü oluşmuş bir önyargı vardı o yüzden erteleyip duruyordum. İlk 100 sayfa biraz ağır geçse de sonrası su gibi akıp gitti.
Karakterleri ayrı ayrı çok sevdim. Özellikle Kingfisher (sevmeyen var mıdur) ve Carrion. Ana karakter kızımız da gönlümü çeldi. Kız bir karaktere demir dökümcüsü sıfatı verme olayı da güzeldi. Sadece kızın hırsızlıktan başka yetenekleri olsun da isterdim. Kingfisher ise her haliyle muazzam bir karakterdi. Laf yok, şşş.
Farklı karakterlerin gözünden hikaye okuma olayı olmaması da sevdiğim diğer bir detay oldu. Bu furya nereden geldiyse yazarlara, on farklı karakterden olayları okuma şekli beynimi allak bullak ediyor ve kadın yazarlar maalesef ki erkek karakterlerin gözünden güzel yazamıyor hikayeyi. Kurgu orada her zaman bayağılaşır. Hiç sekmez. O yüzden sadece kızımızın gözünden okumak beni ziyadesiyle memnun etti.
Kitabı asıl sevdiren şeyse diyalogları. Kapaktaki yorum yapan yazarlarımızın da belirttiği gibi diyaloglar bir harika. Becca Fitzpatrick esintileri aldığım zekice laflar ve tatlı atışmalar mevcut. Bir kitapta en çok kaliteli diyalog olayını seviyorum sanırım. Bu kısım iyi olduktan sonra kitap her şekilde akıyor.
Kırdığım puanların sebebi ise yer yer Dikenler Ve Güller Sarayı esintisi almış olmam. Spoi vermeyeyim, ama olayların kilit noktalarının birebir aynı olması şey… olmamış. Belki de çoğu fantastik kitapta işlenen detaylardır ama benim hoşuma gitmedi. Sen o kadar özgün fikirle koca hikayeyi baştan yaz, şu kadarcık şeylere kafa yorma. Birrraz kolaya kaçmak oluyor sanki ama neysem.
Ve ben Saeris’i Feyre (Dikenler ve Güller Sarayı)’den daha çok sevdim. Sebebi ise kızın yaşadığı
Quicksilver
herkese selam. herkesin yerden yere vurmalara doyamadığı bu kitabı nihayet ben de okudum dhchhc. yurtdışında bu kadar seviliyorken bizim ülkemizde tam aksinin olması beni çok şaşırttı açıkçası ve en çok da abartısının rahatsız ediciliğinden dolayı ilk çıktığında kitabı okumaya hiç niyetim yoktu. okuma sürecim tamamen ani bir kararla başladı yani ve doğrusunu söylemek gerekirse kitabı nasıl yorumlamam gerektiğinden de pek emin değilim, düşüncelerim de en az kitap kadar karmaşık. parça parça yorumladığımda bazı sahnelerden keyif almış sayılırım ama bütüne baktığımızda nadiren de olsa aldığım keyif kitabın başarısızlığını göz ardı etmeme yardımcı olmuyor maalesef. o yüzden zihnimde kötü bir kitap olarak yer edinecek hep.
ilk olarak dünya inşasından bahsetmek istiyorum. çöl atmosferine sahip kitapları genelde sevdiğim için kitabın girişiyle birlikte en azından evrenini seveceğimi düşünmüştüm ama kitap ilerledikçe yazım çok dengesiz hissettirdi. yazar farklı fantastik unsurlardan ilham almış, evet, ama bunları bir araya getirip tutarlı bir evren kuramamış bence. olay örgüsüne sahiplik eden mekan değiştikçe atmosfer de değişiyordu ve ortaya tek parça bir dünya değil de birbirine gevşek bağlarla tutturulmuş sahneler çıkıyordu. bu da bende okurken sürekli kopma hissi yarattı. bence yazarın kitabı yazmaya başlamadan önce en azından evreni iyice belirlemesi, sınırlarını çizmesi gerekirdi.
aynı durum büyü sistemi için de geçerli. görünüşte her ne kadar potansiyel vaat etse de yazar belli bir mantığa oturtmadığı için kağıt üzerinde havalı görünmekle kaldı. cıva ile farklı alemler arasında bağlantı kurmak, silahları kişiselleştirmek, zihin üzerinde etki vs. konsept olarak oldukça çekiciydi bence ama bunların hiçbiri gerçek bir sisteme dönüşmedi. kurallar yok, sınırlar yok. çünkü
Selamlar. Öncelikle genel olarak kitabı beğenmiş olmakla birlikte abartıldığını düşünüyorum. Yazarın kurduğu evreni ve yarattığı yarı distopya hoşuma gitti. Ancak bunun yanında kurgu ve yazarın seçtiği klişeler klasikleşmiş peri kurgularının çok dışında değildi bence. Sosyal medyada o kadar övülüp, Goodreads’te o kadar abartıldıktan sonra benim beklentimin altında kaldı açıkçası.
Kitabın ilk 450 sayfasında neredeyse hiçbir şey olmuyor. Karakterleri tanıyoruz, evreni tanıyoruz, büyü sistemini tanıyoruz, civanın işlevi ne, simyacı ne yapar, evrendeki mevcut politik durum ne vs. derken olay döngüsüne katkı sağlayan neredeyse hiçbir şey olmuyor. Saeris civa deneyleri yapıyor ama sürekli başarısız oluyor. Darn’daki savaş devam ediyor. Kingfisher bipolar gibi davranıyor.
Saeris’den önceki simyacıların günlüklerinde hatrısayılır bir bilgi bırakmamış olması çok saçma geldi bana. Çok çok nadir varolan simyacıların yaşadıkları evren diğer evrenler için bu kadar değerli olan bilgileri diğer simyacılara aktarmamış olması bence mantık hatasıydı. Hani bu bilgi aktarılsa ama eksik olsa ya da Saeris yönergeleri uygulasa ama başaramasa da kitap uzasa anlardım ama kitabın bu şekilde uzatılması bence anlamsızdı.
Anlamlandıramadığım şeylerden bir diğeri Darn’daki yüzyıllardır süren bu savaşın sebepleriydi. Kral Darn’a yeterli malzeme ve aslında vampirlerin ölümü için gerekli olan gümüşü göndermiyor. Vampirler ise öyle ciddi bir saldırıda bulunmuyor. Yani aslında Darn’daki bu gerilim bu kadar uzun bir süre devam ederken kimsenin dönüp bunu bir sorgulamaması bana mantıksız geldi. Tamamen kitap uzasın diye eklenmiş it dalaşı sahneleri gibiydi.
450. sayfadan sonra ise her şey bir bir çözülüyor. Saeris civayı kullanmayı öğreniyor, Kingfisher ve Saeris’ın ilişkisi netleşiyor, Kingfisher’ın
Yine yurtdışında oldukça meşhur bir kitabın çevirisi çıktığı gibi kitabı kaptım geldim. Kitap kapağında yazan "Güller ve Dikenler Sarayı sevenleri için birebir" yorumunu göze alarak başladım ama o kadar benziyordu ki (özellikle başı ve sonu) GDS'nin kötü bir dark romance versiyonunu okumuşum gibi hissettirdi. Böyle diyorum çünkü kitap romantizm üzerine yapılmış gibi, fantastik unsurları da yanına tuzu biberi olsun diye eklenmiş resmen. Ana karakterimiz Saeris kendisinin cıvaya hükmedebilen bir simyacı olduğunu öğreniyor ama nasıl kontrol edildiğini bilmiyor başta. Ve daha o dakikalarda gökten vahiy inmiş gibi birden cıvayla konuşup onu sıvılaştırıyor ya da katılaştırıyor. Bir karakter gelişmesi görseydik bu şipşaklık ne yani (￣ヘ￣)
Bir de ana karakterimizin kardeşi Hayden meselesi var. Saeris, Fae dünyasına geçtiğinde Hayden insan dünyasında savunmasız kaldığı için bir abla olarak endişeleniyor tabii ki. Sonra bir şekilde yine dünyadan bir tanıdık Saeris'in yanına geliyor ve diyor ki "Kardeşin emniyette bir iş ve ev ayarladım ona rahatı iyi." Ulan bu kız zar zor geçimini sağlıyordu madem başta yardım etseydin de bu insanlar eziyet çekmeseydi ya. Yani yazar siz o küçük kardeşi boşverin konu o değil deyip kestirip atmış Hayden'ı.
Kitabın sorunu aslında konusuzluk. Birkaç saçma smut sahnesi ve son yüz sayfada yaşanan duygusuz aksiyon dışında kitapta olan bir şey yok. Kingfisher nereye Saeris oraya sadece. Kitabın sonu peki?! O kadar saçma bir yerde bitti ki ee ne var bunda dedirtiyor insana.
Karakterlerin hiçbirini sevmediğimi de söylemem gerek. Ana karakterimiz Saeris yirmi dört yaşında bir kadın olmasına rağmen çocuk gibiydi. Erkek ana karakter Kingfisher'dan sözde nefret ediyordu ama Fisher'ın tek davranışıyla yelkenleri indirdi suya ತ_ತ
Kingfisher'a gelecek
Hellooo
Bir karar aldım bundan sonra artık yurtdışında çıkan ama bizde çıkmasını beklediğim kitapları artık beklemek yok!
Öyle yabancı sitelere, biolara girip yorumları tek tek inceleyip okumakta yok!
Belli ki bu işin sonu hüsran bu işin sonu çokça hayal kırıklığı.
Fantastik dünyası belli; kurt adamlar, vampirler, faeler, şekil değiştirenler, bilmem ne krallığının ölümsüzleri vs vs bunlar hemen hemen hep aynıdır ve bunda hemfikiriz.
Ama kurgunun neredeyse aynı olması! İşte bunda asla hem fikir olamam!
Ouicksilver daha ilk dakikadan ismi lazım değil herkes tarafından epeyce sevilen fantastik seri ile benzerliklerle başladı. Bu hep böyle devam etmez elbet bir yerinde özgün kurguyu okurum desemde maalesef olmadı. (Dövme olayından sonra ümidimi kaybettim)
Karakterlerin insanda bıraktığı itici hissiyat ise kitap boyunca asla değişiklik göstermedi.
Saeris karakterinin gereksiz mübalağa boyutundaki nefretine asla anlam veremedim. Kızım sen daha kötüleriyle senli benli olmuş insansın bu havan kime diyesim geldi sustum!
Kingfisher'dan iliklerine kadar nefret edip saniyesinde onu istiyorum ona karşı koyamıyorum klişesine zaten hiç değinmek istemiyorum.
Allah sizi inandırsın bu hikayede sevilecek tek insan evladı Carrion'du. Onun hikayesini de çok merak ediyorum ama şu an için seriye devam etmeyi planlamadığımdan bu hikayede yanan kendisi oldu.
Seriyi sevene saygım sonsuz ama maalesef ben umduğumu bulamadım.
Son olarak yayınevine kocaman bir alkış gönderiyorum zira önceki kitaplarında yaşadığımız çeviri ve edisyon sorunu okuduğum son iki kitabında hiç yoktu güzel yerinde bir değişim (nazar değmesin) olmuş.
Ben almayın OKUMAYIN ve OKUTMAYIN derim siz alırsınız almazsınız ona birşey diyemem.
KitapRüyasından Sevgilerle
Quicksilver: Buz Adamların Kalbini Erittiğimiz O Anlar!
Yeni okuduğum Callie Hart imzalı Quicksilver ile karşınızdayım! Eğer siz de benim gibi buzdan kalpli ama doğru kadına gelince eriyip akan erkek karakterlere bayılıyorsanız, bu seri tam size göre.
Kingfisher Analizi: Soğuk, Tehlikeli ve Karizmatik!
Evet, doğru okudunuz: Kitabın başrol erkeği Kingfisher, nam-ı diğer Ölüm'ün ta kendisi .
O sevdiğimiz soğuk nevale tiplemesi, Kingfisher'da zirve yapıyor. Kendisi asırlardır süren bir savaşın ortasında, sırlarla dolu ve Saeris'i kendi planları için kullanmak istiyor. Saeris Fane'in (Zilvaren Şehri'nin en iyi hırsızı ve Simyacısı) hayat mücadelesiyle Kingfisher'ın hain planları kesiştiğinde, aralarındaki çekim kelimenin tam anlamıyla patlama yapıyor! Kitabın en sevdiğim yanı, o kan yeminiyle başlayan zoraki ilişkinin, yavaş yavaş nasıl gerçek bir bağa dönüştüğünü görmek oldu.
Kitabın kurgusal derinliği, sadece bir romantik fantezi olmanın ötesinde. Faeler, Vampir Kralı, diyarlar arası geçitler ve cıvaya hükmeden Simyacı... Yazar, bu fantastik elementleri Saeris ve Kingfisher'ın ilişkisinin gerilimli zeminine çok başarılı bir şekilde oturtmuş.
Kitabın geçtiği Zilvaren Şehri'nin acımasız çöllerinden Ölümsüz Kraliçe'nin sarayına uzanan atmosferi, gerçekten sürükleyiciydi. Kitabın temposu çok yerinde, yani sıkılmadan akıp gidiyor.
Serinin ilk kitabı olmasına rağmen, sonu sizi hemen ikinci kitaba koşturacak kötü bir cliffhanger ile bitmiyor! Kitabın sonu tatmin edici bir yerde duruyor. Bu yüzden "Seri okumaya şimdi başlayamam" diyenler bile gönül rahatlığıyla Saeris ve Kingfisher'ın hikayesine dalabilir.
Eğer siz de tehlikeli sırları olan, Ölüm kadar çekici bir erkeği ve hayatta kalma mücadelesi verirken gücünü keşfeden bir kadın kahramanı seviyorsanız,
Açıkçası bu kadar yüksek puan vermem benim için sürpriz oldu :)
Detaylı incelememi yarın yazarım muhtemelen, şimdilik şu kadarını söyleyeyim: kitabı kapattığımda beni rahatsız eden ciddi bir pürüz olmadı. Karakterleri sevdim. Akıcılık bir an olsun kesilmedi. Kurgusu tıkır tıkır işledi, olaylar birbirini arka arkaya takip etti ve tempo finalde iyice yükselerek her şeyi birbirine bağladı. İkinci kitabı okumak için heyecanlıyım. Daha ne olsun, sevdim işte.
Merhabalar,
Şahane bir evren ve karekterlere sahip yabancı kitap hesaplarının öve öve bitiremediği Kingfisher ve Saeris çiftiyle nihayet bende tanıştım Kitabın seveni çok olmasına rağmen inanılmaz şekilde gömen bir kitlede var yalnız..neden gömüldüğünü anlıyorum zira popüler olan bir çok seriden esinlemeler yer alıyor. Peki bu beni rahatsız etti mi şayet kopya şeklinde olsaydı ederdi ama kendi yorumuyla ve hayal gücüyle farklı şekilde ilerlediği için açıkça rahatsız etmedi zira benzetilen serilere aşık bir okur olduğumdan bu kitaba da bayılmam kaçınılmaz oldu sanırım
Gelelim karekterlere …
Saeris tamda belalı dediğimiz inanılmaz mücadeleci güçlü ve inatçı bir kadın karekterdi ve en büyük hayranlarından biri oldum. Zira çocukluğunda yaşadıkları annesini kaybetme şekli kardeşine olan sevgisi ve sadakatı, doğru ve yanlış arasında ki çizgiyi ayrımada ki davranışları cidden takdire şayandı.
Kingfisher ise ah onu nasıl anlatmalı yani..sanırım kitabı okuyunca ondan bahsedildiğinde aklıma gelen ilk şeyler huysuz cüretkar ölümüne ve kesinlikle fedakar biri olduğu. Saeris ile ilk karşılaşmaları efsaneviydi …ondan sonra yavaş yavaş ilişkilerinin ilerlemesi ise şahane ötesi keyifliyle okundu.
Tabi kitap sadece bu ikili üzerinden ilerlemiyor..olaylar Fae aleminde geçince binbir çeşit mistik karekterler de bu ikilye eşlik ediyor.. Yan karakterlerden benim sevdiklerim Corrian , Everylane, Lorreth, Renfis en göze çarpanlardandı.. Kingfisher ve Saeris in güvenilir dostları bir bakıma..ben içlerinden en çok Lorreth’i sevdim sanırım ve onun arka planda çok daha farklı bir ters köşesi var gibi hissediyorum.. Bunun yanı sıra da Corrian ‘nın ikinci kitapta çok daha farklı göreceğimize dair bir his var içimde.
Netice olarak finalde olanlarla ikinci kitap dolu dolu aksiyon barındırdığını
Çıktığı günden beri beklediğim bir kitaptı ve sonunda okuyabildim. Okuyanlardan 
Kan ve Külden 'le 
Dikenler ve Güller Sarayı 'na
benzediğini duyunca açıkçası merakım daha çok arttı. Yani benim iki seriye de olan aşkım öyle böyle değil (๑˙❥˙๑). Sevdiğim çok şey vardı. Fantastik unsurlar olarak Fae'ler, eş bağı, Vampirler, Tanrılar,başka dünyalara açılan geçitleri kullanmış yazar ve hepsini birleştirip kendi hikayesi yapmayı başarmış bence. Yaratılan dünyayı sevdim. Karakterleri zaten bitirdi beni. Kızımız Saeris güçlü olmak zorunda kalmış biri kendini ifade etme tarzını sevdim. Beyimiz Kingfisher'sa yaşadıkları yüzünden kendini herkesten soyutlamaya çalışan biri (kıyamam neler yaşamış ya (╥﹏╥).) ve gözündeki cıva nedeniyle delirmenin eşiğinde ayrıca kendisi Gamzeli bir Shadow Daddy daha ne olsun ლ(´ ❥ `ლ)
Carrion bambaşka bir mesele okuduğum her saniye beni benden aldı. Keyfine düşkün, komik ve gördüğü ilginin farkında olan karakterlerin her zaman yerleri ayrıdır benim için ve Carrion kesinlikle en üst sıralara yerleşti. Kitabı hiç sıkılmadan heyecanlı bir şekilde okudum. Özellikle son sayfalar harikaydı. İkinci kitabı hemen istiyorum!!!!!!
Kan ve Külden 'le Dikenler ve Güller Sarayı 'na
benzediğini duyunca açıkçası merakım daha çok arttı. Yani benim iki seriye de olan aşkım öyle böyle değil (๑˙❥˙๑). Sevdiğim çok şey vardı. Fantastik unsurlar olarak Fae'ler, eş bağı, Vampirler, Tanrılar,başka dünyalara açılan geçitleri kullanmış yazar ve hepsini birleştirip kendi hikayesi yapmayı başarmış bence. Yaratılan dünyayı sevdim. Karakterleri zaten bitirdi beni. Kızımız Saeris güçlü olmak zorunda kalmış biri kendini ifade etme tarzını sevdim. Beyimiz Kingfisher'sa yaşadıkları yüzünden kendini herkesten soyutlamaya çalışan biri (kıyamam neler yaşamış ya (╥﹏╥).) ve gözündeki cıva nedeniyle delirmenin eşiğinde ayrıca kendisi Gamzeli bir Shadow Daddy daha ne olsun ლ(´ ❥ `ლ)
Carrion bambaşka bir mesele okuduğum her saniye beni benden aldı. Keyfine düşkün, komik ve gördüğü ilginin farkında olan karakterlerin her zaman yerleri ayrıdır benim için ve Carrion kesinlikle en üst sıralara yerleşti. Kitabı hiç sıkılmadan heyecanlı bir şekilde okudum. Özellikle son sayfalar harikaydı. İkinci kitabı hemen istiyorum!!!!!!
