Yazar:
Callie Hart
Çevirmen:
Onat Özyılmaz
Tahmini Okuma Süresi:
20 sa. 10 dk.
Sayfa Sayısı:
712
Basım Tarihi:
Mart 2026
İlk Yayın Tarihi:
Kasım 2025
Yayınevi:
İndigo Kitap
Orijinal Adı:
Brimstone [Fae & Alchemy #2]
Orijinal Dil:
İngilizce
ISBN:
9786258733976
Ülke:
Türkiye
Dil:
Türkçe
Format:
Ciltli
Sıralamalar
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
Merhabalar
İlk kitabın finali birçok şeyi açıklığa kavuştururken olayların bambaşka bir yöne evrileceğinin sinyallerini vermişti. İşte ikinci kitap tam olarak o noktadan başlıyor…
Searis artık yarı Fae, yarı vampir. Ama bu da yetmezmiş gibi, yaşadıklarının gölgesinde vampirlerin kraliçesi olmak zorunda kalıyor. Ortaya çıkmayı bekleyen sayısız sır varken, bir de vampir kalesindeki entrikalar eklenince Searis ve Kingfisher kendilerini yepyeni sorunların içinde buluyor. Geçmişin karanlık bilinmezlikleri ise adeta bela üstüne bela getiriyor.
İlk kitap gerçekten çok iyiydi ama bu kitap bir tık daha üstüne çıkmış gibi hissettirdi. Elime aldığım an bitirmeden bırakamadım açıkçası. Evet, kafama takılan birkaç mantık hatası oldu ama genel olarak oldukça tatmin edici bir okuma deneyimiydi. Hele o final… Gerçekten ters köşeydi.Son sayfaları birkaç kez dönüp tekrar okudum; acaba ben mi yanlış anladım? diye sorguladım resmen.Zira yazar bu ihtimale dair neredeyse hiçbir ipucu bırakmadığı için cidden kafa karışıklığı yaşadım.
Searis ve Kingfisher ilişkisine gelirsek… Artık daha olgun, birbirini sahiplenen, tam anlamıyla ruh eşi bir çift okuyoruz. Kingfisher yine o edepsiz dili ve karizmasıyla Searis’in sadakati ve bağlılığı ise işte ruh eşleri böyle olmalı dedirtiyordu.
Bunun yanı sıra hikaye yeni katılan Foley oldukça dikkat çekiciydi. Hikayede nasıl evrilecek bu karekter cidden merak ettim zira kendisi olağan dışı ve oldukça yaşlı bir vampir. Ve birde ilk kitapta tanıdığımız Tal var oda bu kitapta daha çok okuduğumuz ve merak uyandıran diğer bir karekter oldu.
Netice olarak final öyle bir yerde bitti ki… yeni kitabı deli gibi merak ediyorum.Evet, kitap bazı serilerden esinlenmeler taşıyor olabilir ama kesinlikle kopya değil; yazarın kendi dünyası ve anlatımı çok net
Artık yarı vampir ve yarı fae olan Saeris ayrıca Kan Sarayı'nın Kraliçesi'dir. Yozlaşmış tüm vampirleri hizaya sokmakla uğraşırken dünyalarını tehdit eden çürüme için de bir yol bulmalıdır.
İlk kitabını çok sevmiştim bu kitabı da hayal kırıklığına uğratmadı. Sürekli bir aksiyon sürekli bir şeyin peşinde koşturuyoruz. Bir soruna cevap bulamadan diğer bir sorun ortaya çıkıyor ve bu da cevaplarını öğrenmek için merakla sayfaları çevirmeme neden oldu. Fisher'ın bozuk ağzını çok özlemişim onu fark ettim. Saeris'i seviyorum bu kitapta onu böyle güçlü görmek çok hoşuma gitti. Ve çiftimizin arasındaki dinamik de çok güzel bence.
Ayrıca kızımız gerçek isime çok çabuk alıştı ama ben alışamadım ya ismi her gördüğümde aklım kime gideceğini şaşırıyor (≧▽≦)
Ama asıl önemlisi O son neydi!!!!! NE!!??! DEMEK!??!!! O!!??! NE!!??! DEMEK!!?! Nasıl bekleyeceğim bir dahaki kitabın çıkmasını ben şimdi?!?!! (╥﹏╥)
Brimstone/ İnceleme
Genelde fantastik kitaplarda devam kitapları daha durağan olur ilk kitaba göre ve bundan pek haz etmem. Brimstone ilk kitapta olduğu gibi beni yine şaşırttı ve soluksuz okuttu. Yedi yüz küsur sayfalık bir kitap ama o kadar hızlı ilerliyor ki gözümü hiç korkutmadı. Olaylar bir sayfa bile durulmadı, heyecanı son sayfaya kadar tavandı ve buna bayıldım. Saeris'in büründüğü yeni kimlik ona o kadar yakışmış ki hayranlıkla okudum. Ve Kingfisher ile aralarındaki o aşk, bağ ve dinamik tek kelimeyle nefes kesiciydi. Elbette çok fena bir yerde bitti ve devam kitabını çok acil istiyorum.
8.5/10
Quicksilver kadar hızlı akmasa da ondan daha heyecanlı bir kitaptı benim için.
İlki ciddi manada bir giriş kitabıydı. Zaman zaman ‘’ikinci kitapta olacakları şimdiden tahmin ediyorum’’ demiştim. Ama bu sizi yanıltmasın. Brimstone’da birçok tahminim tutsa bile bize sunulan evrenin genişliği ve kurgunun gidişatı baya hoşuma gitti. Üstelik kitabın finalini tahmin edemediğimi de kabul etmeliyim. Son diyaloğu doğru mu anlıyorum diye ikinci kez okumam gerekti. Başından beri ejderhaların bir şekilde sözü geçiyordu fakat hikayeye bu şekilde dahil olmalarını beklemiyordum. Ne yalan söyleyeyim evrenler arası bir anlaşma falan bekliyordum ama meğerse bizimki hakkı olanı talep edecekmiş sadece… :)
Bunların dışında her karakterin kendine has bir tavrı olması, onları yakından tanıyabilmemiz ve kişiliklerini yansıtan diyaloglar/duruşlar nefisti. Hepsinin tek bir amacı olsa bile
hiçbiri ana karakterleri beslemek veya patlatmak için kitaba dahil edilmemişti. Bağımsız ve özgünlerdi.
İlk kitapta Carrion’u sevmiştim, bu kitapta daha çok sevdim. Adamda şeytan tüyü var resmen. Fakat Taladius!? Hüzünlü ve kalbi kırık karakterlere ayrı bir zaafım olduğunu inkar edemeyeceğim. Tal hakkında henüz çok az şey bilsek de onunla ayrı bir empati kurdum sanırım. Yazar hikayenin devamında onu geri planda bırakırsa cidden üzülürüm. :)
Son olarak birkaç ufak eleştirim de olacak tabii ki…
Bu kadar yoğun şekilde ikili bakış açışından okumak yorucu olabiliyor. Bazı bölümler için bakış açısının değişmesi kesinlikle gerekli olsa da bazı bölümler için değildi bence. Kitap biraz kısaltılabilirmiş sanki.
Beni yoran bir diğer şey de smut sahnelerdi. Zaten ilk kitapta bolca okumuştuk. Artık ‘’nasıl olduklarını’’ biliyoruz ve bunları yeniden uzun uzun okumak gereksiz geliyor bana. Tam olayların ilerlemesini,
Bitti ama beni de biraz bitirdi…
Bazen bir seriye devam etmek için kendinizi zorladığınız oluyor mu?
Brimstone benim için maalesef öyle bir deneyim oldu. İlk kitabın bende bıraktığı etkiyi bile hatırlayamazken, ikinci kitaba tutunmakta çok zorlandım.
Anlatımın iki farklı bakış açısına yayılması kağıt üzerinde iyi dursa da, pratikte karakterlerin iç dünyası bana çok yüzeysel geçti. Kingfisher’ın sahneleri bir noktadan sonra tekrara düştü ve hikaye beni içine çekemedi. Belki yanlış zaman, belki yanlış beklenti… ama bu sefer o büyü eksikti.
