Sadece 480 sayfa okudum ama kendimi binlerce sayfa okumuş gibi hissediyorum. Çünkü bu kitabın bende bıraktığı duygular ancak binlerce sayfada mümkün olabilirmiş gibi.
Kitap boyunca sevindim, üzüldüm, öfkelendim, nefret ettim, sevdim, gururlandım, şaşırdım… Ama geriye yalnızca bir duygu kaldı ve adını koymakta bile zorlanıyorum.
Kalbim öyle kırık ki, orta yerinden ikiye ayrılmış gibi hissediyorum.
Her şeyi, tüm ihanetleri ve söylenen her sözü aşabilirdim, fakat Roque… İşte onu asla aşamayacağım sanırım.
Kitapla ilgili söyleyeceğim pek çok şey olsa da son birkaç sayfanın bana attığı darbelerle hala sarsılırken başka bir şey düşünebilmek çok zor.
Okuyup, neden bahsettiğimi bizzat anlamanız lazım.