Uzun zamandır yürüyerek kitap okumamıştım. Durağım geldikten sonra kalmış 3 sayfa nasıl durabilirim. Soğuk olmasa kesin bi banka çökerdim. Neyse. Bay Linh’in ve Bay Bark’ın gözünden bakınca mutlu bir son. Ama ben zavallı dışarıdan bakan göz için paramparça edecek kadar acıtıcı. Bu nasıl bir acılar içinde bir parça huzurun kıymetini bilen yaşlı adamlar öyküsüdür böyle. Çok ama çok özendim. Onların sahip olduğu umuda ve yaşama arzusuna sahip olmak isterdim ama onları izleyen bir komşu olmayı asla ama asla istemezdim. Şu an sorguluyorum acaba gerçek hayatta bizi dramlara sokan kaç sahnenin içinde böyle huzur vardır. Çok ama çok etkilendim. Ben bir süre Bay Linh ve Torununu yanımda yöremde hissederim gibi
·
19 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.