Çocuğun ölümü yalnızca bir kayıp değil, dünyanın anlamının çöküşüdür.
Peki..
Yas, öznenin dünyayla kurduğu ilişkiyi nasıl değiştirir? Yas tam da burada öznenin dünyayla kurduğu ilişkiyi değiştirir. Gelecek tasarımı kırılır. Zaman donuklaşır. Mekânlar boşluk üretir. Kişi yalnızca birini kaybetmez; kendi önceki benliğini de kaybeder. Yas, psikolojik bir evre değil, varoluşsal bir dönüşümdür.
Agnes bu kaybı rasyonelleştirmez; onunla yaşar. Bu durum, ölümün insan varoluşunun ontolojik bir parçası olduğu fikrini bize çağrıştırır.
Bu, yasın bir “iyileşme süreci” değil, bir varoluş biçimi olduğunu gösterir.
Shakespeare ise başka bir yol seçer. O, kaybı simgeleştirir ve Hamlet’i yaratır. Acı dile, trajediye ve evrensel bir anlatıya dönüşür.
·
43 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.