Artık gönül rahatlığıyla söyleyebilirim ki Steinbeck en sevdiğim yazarlardan biri. Kitaplarındaki her şey tamamen doğal ve gerekli hissettiriyor. Hiçbir kelimenin doldurma olduğunu düşünmüyorsunuz.
Bu kitabı okurken çok iyi bir romanın formüllerinden biri olabilecek bir şey fark ettim. Çok fazla kaliteli konu, cümle, his (artık her ne ise) biriktirmek ve bunları kullanırken elini korkak alıştırmamak... Benim tarafımdan bulunmuş olsa sağına soluna ekleme yapılarak bağımsız bir yazı olacak şeyler kitapta bazen bir paragraf bazen birkaç cümle bazen de bir diyalogun içinde tek cümleden oluşuyordu. Böyle mükemmel özleri birleştirerek kitabı bu derece yoğun ve parlak bir hale getiriyor.
Kitapta anlatılacak karakterlerin geçmişlerini görmek güzeldi. Buna bir isim konmuştur elbet ama ben "Dere Yöntemi" demek istiyorum. Küçük derelerin farklı yerlerden gelerek birleşip büyük nehirler oluşturması gibi...