Keşke kitap anlatmak istediklerini 200 sayfada anlatabilseydi. Hep önemli olaylarda birden karakterin iç dünyasına, düşüncelerine, geçmişine, hatırladıklarına gidip birkaç sayfa konuyla alakasız ve hepsi virgülle ayrılmış olayları okuduk. Yorucuydu cidden. Sonlarda gözümle hızlı hızlı geçtim ilgisiz hatıraları. Özellikle de Şehnaz, annesi, anneannesi, E. ve Eyşan dışındaki kitapta 1 kere gözüken karakterlerin bile hayatı, hatta -kitapla alakası olmayan- onların akrabalarının hayatı uzun uzadıya anlatılmıştı. Gerek yoktu bence, yordu.
·
20 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.