Açıkçası serinin ikinci kitabı diye biraz ön yargıyla başladım okumaya. Çünkü çoğu yazarın, ister istemez, serilerinin devam kitaplarında biraz zorlama yazdıklarını düşünüyorum. Özellikle polisiye serilerinde bu durum daha belirgin oluyor. Ancak bu kitapta öyle olmadı. Beni ilk kitabından çok daha fazla etkileyen bir sonu vardı.
Yazar, ilk kitaptaki plot twist’in büyük bir kısmını ayraçta alıntı şeklinde verdiği için o kitapta çok şoke olmamıştım; fakat bu kitapta aynı sorun yoktu. Olaylar bir anda çok farklı bir yere, oldukça akıcı bir şekilde evrildi ve ben de büyük bir keyifle okudum. Sonu şaşırtıcı ve tatmin edici bir ters köşeydi.
Keşke Brock ve Millie ilişkisinin detaylarına en az otuz sayfa ayrılmasaydı. Bir noktadan sonra biraz tekrara düştü açıkçası. Üstelik Brock karakteri, benim için okuma zevki uyandıran bir karakter değildi. Onun yerine Enzo ve Millie ilişkisi biraz daha ön planda tutulabilirdi. Bana biraz oldu bittiye getirilmiş gibi geldi. İlk kitapta Andrew ile olan etkileşimleri çok daha iyi işlenmişti.
Yine de bu bir polisiye ve gizem odaklı hikâye olduğu için bunun çok büyük bir sorun olduğunu düşünmüyorum. Bunun dışında Millie’nin karakter gelişimini gerçekten çok sevdim. Adeta bir “kiralık katil” formuna bürünmesi ve çevresi tarafından kahramanlaştırılmasını okumak oldukça eğlenceliydi.
Üçüncü kitabı hemen sipariş ettim; bir an önce okumak istiyorum.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.