Kuyucaklı Yusuf’u okurken beni en çok etkileyen şey, Yusuf’un o sessiz ama güçlü duruşuydu. İçine kapanık, az konuşan ama adalet duygusu inanılmaz yüksek bir karakter ve aslında bütün hikâye onun bu “uyumsuz” tarafı üzerinden akıyor. Taşra düzeninin çıkarcı, ikiyüzlü yapısı içinde Yusuf’un yalnızlığını ve sıkışmışlığını hissetmemek mümkün değil. Bir yandan bir aşk hikâyesi okuyoruz ama diğer yandan insanın ait olamama hissini, haksızlık karşısında içten içe büyüyen öfkesini görüyoruz. Sabahattin Ali’nin dili sade ama alt metni çok güçlü; bitirdiğimde içimde hafif bir hüzün ve uzun süre geçmeyen bir düşünme hali kaldı. Bence sadece bir dönem romanı değil, bugün bile “bu düzende farklı olan ne yapar?” sorusunu sorduran çok canlı bir metin.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.