Şimdi normalde yazarın kitaplarını tekte yutarım. Ancak bu kitapta bir şeyler benim için ters gitti. Önce bir mevzuyu anlamadım. İkizler, denk gelmeler, yer değiştirmeler ve ölümler. Sonra karskterlerle bolca kavga ettim. Tabii ki yazar yine çok güzel seven adamlar ve dik duruşu kadınlar yazmıştı. Ancak bu sefer kadın karakterler güçlü ama aşk konusunda çok aptallardı. Kitapta Ezel karakteri konusunda hep bir kararsız kaldım. Sanki Talya'ya aşıktı ama arkadaş gibi duruyordu. Tipler aynı olunca Helen'e vuruldu. Bilmiyorum. Bu histen kurtulamadım. Tabiiki yazarımızın bir diğer huyu, tüm çiftler mutlu sona ulaştı. Tüm yan karakterler dahi mutlu bir aşka kavuştu. O kul, o kul peki ya bu kul? Yine ayazdayız. Neyse akıcı anlatım ve yormayan betimlemeri yine yerindeydi. Gereksiz detaylar yine yoktu. Kesinlikle yazar bu konuda hakkını veriyordu.
En sevdiğim karakter tabii ki yan karakterimiz Karan. O ekibin geçmişi beni çok etkiledi. Lakin Karan beni en çok etkileyen karakterdi. Sanırım Helen geçmişini anlatırken Ezel'in duruş şekli beni en çok etkileyen sahneydi. Talya gerçekten kitaptaki en geçmişte ki yanlışlarından ders alıp ona göre aşka açılan tek kadındı. Kitap böyle sakin seyrinde devam edecek diye düşünürken yazar ortaya bir bomba attı ve uff! Alev aldık. Bu nasıl bir geçmiş bağlamasıdır. Tüm sırların, olayların ortaya çıktığı an kitabın zirve aynıydı. Aşk, özlem, kırgınlık gibi hisler gerçekten size net bir şekilde geçiyordu. Okurken boşlukta hissetmiyordunuz. Karakterlerin yaşadığı duygular sana da net bulaşıyordu. Sonlara doğru bir aydınlanma yaşadım. Helen kızım sen bensin. Bunu bir kez daha anladım. Vazgeçmesi kolay insanları kimse sevmez ama bu hale nasıl geldiklerini düşünmek gerekir. Yazar bunu karakter üzerinden çok güzel anlatmıştı. Ben yine kaptırdım gidiyorum. Bence yazarla en kısa zamanda tanışmalısınız.
·
53 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.