Bu kitabı okurken en çok şunu düşündüm.Bir toplumun çöküşü bir anda olmuyor, yavaş yavaş başlıyor. Önce kitaplar gereksiz ilan ediliyor,sonra düşünmek yorucu bulunuyor, en sonunda insanlar sorgulamamayı tercih ediyor.
Fahrenheit 451 sadece kitap yakılan bir distopya değil aslında. Bu kitap bana göre düşünmenin, sorgulamanın ve birey olmanın hikâyesi. İnsanların mutlu olduklarına inandırıldığı ama aslında yüzeysel bir hayatın içinde kaybolduğu bir düzen anlatılıyor. Televizyonların hızlı tüketimin ve anlık hazların insanın içini nasıl boşalttığını çok çarpıcı bir şekilde gösteriyor.
Montag karakteri üzerinden şunu görüyoruz: İnsan bazen yanlışın içinde büyür ama bir kıvılcım yeter her şeyi sorgulamaya başlar. Asıl tehlike kitapların yanması değil insanların bunu normal karşılaması.
Bu kitap bana günümüzü de düşündürdü. Bilginin bu kadar hızlı aktığı bir çağda gerçekten düşünüyor muyuz yoksa sadece maruz mu kalıyoruz? Bradbury yıllar önce yazmış ama sanki bugünü anlatmış.
·
36 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.