İntihar Dükkanı İncelemesi
Jean Teulé’nin kaleminden çıkan "İntihar Dükkanı", adının ilk başta hissettirdiği o ağır ve karanlık havaya inat, okurken yüzünüzde absürt ama sıcacık bir tebessüm bırakan, kara mizahın en lezzetli örneklerinden biri olarak karşıma çıktı. Hayatın tüm renklerinin solduğu, gülümsemenin neredeyse tuhaf karşılandığı ve umutsuzluğun bir salgın gibi yayıldığı distopik bir şehirde; nesillerdir insanların hayatlarına 'garantili ve kaliteli' bir son vermeleri için envaiçeşit zehirler, sağlam ipler, paslı jiletler ve silahlar satan Tuvache ailesinin o kasvetli dükkanına konuk oluyoruz. Her şeyin ölüme odaklı ve melankolik olduğu bu tuhaf düzende, ailenin en küçük üyesi Alan’ın doğuştan gelen o sarsılmaz yaşama sevinci, bulaşıcı iyimserliği ve yüzünden eksik etmediği gülümsemesi, hem ailenin hem de hikayenin bütün gidişatını adeta tatlı bir şekilde sabote ediyor. Bir okur olarak başlarda ailenin o asık suratlı rutinine ve ölümün bu kadar sıradan bir ticari meta haline gelmesine acı acı gülerken, Alan'ın küçücük bedeniyle o karanlık dükkana ve nihayetinde tüm çevreye sızdırdığı yaşam ışığına umutla sarılıyorsunuz. Yazar, aslında hepimizin zaman zaman düştüğü o karanlık varoluşsal kuyuları, modern çağın getirdiği hüznü ve umutsuzluğu ustaca tiye alırken; hayatın ne kadar zor veya anlamsız görünürse görünsün bir yerinden tutunup yaşamaya değer olduğunu çok zekice, sivri dilli ve eğlenceli bir kurguyla yüzümüze vuruyor. Hacim olarak incecik bir kitap olmasına rağmen barındırdığı felsefi alt metin ve hissettirdiği duyguların yoğunluğu sayesinde sayfalar su gibi akıp gidiyor. "İntihar Dükkanı", karanlığın tam ortasında aydınlığa doğru atılan bir kahkaha gibi; hayata farklı, ironik ve cesur bir pencereden bakmaya ihtiyaç duyan herkesin okuması gereken, kapağını kapattığınızda içinizde garip ama çok güçlü bir yaşama arzusu uyandıran şahane bir modern zaman masalı.
·
125 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.