Şiirler ilk bakışta gündelik, hatta sıradan gibi görünüyor ama birkaç dize sonra insanı durdurup kendi hayatına baktırıyor. Bence kitabın en güçlü yanı da bu: bağırmadan, süslemeden, büyük iddialar ortaya koymadan insanın içine dokunabilmesi.
Okurken sık sık “Gerçekten ne tuhaf” dediğim anlar oldu. Hayatın küçük ayrıntılarını, insanın kendi içindeki kırılmaları, yalnızlığı ve zamanın akışını öyle sakin bir dille anlatıyor ki, ister istemez kendi hayatımla kıyasladım. Bazı dizelerde kendimi yakaladım, bazı dizelerde ise uzun uzun düşünürken buldum. Şiirlerin kısa olması aldatıcı; çünkü etkisi kısa sürmüyor. Kitabı kapattıktan sonra bile bazı cümleler zihnimde dönüp durdu.
Dil konusunda en sevdiğim şey, gösterişsiz oluşuydu. Anlaşılmaz olmak için zorlanmayan, ama kolay tüketilecek kadar da yüzeyde kalmayan bir anlatım var. Bu yüzden okurken hem rahat ilerledim hem de her şiirin ardından küçük bir duraksama ihtiyacı hissettim. Bana göre bu kitap bir çırpıda bitirilecek değil, sindirilerek okunacak bir kitap. Her şiir biraz düşünme payı istiyor.
·
1 +1'leme
·22 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.