Emanet Çocuk
Claire Keegan
Bazen bir cümle, bütün bir kitabın kalbine açılan kapı olur…
“Hiç de bir şey söylemek zorunda değilsin… yapmak zorunda olmadığın bir şey olarak hatırla bunu daima. Çoğu insan sırf bulunmaz bir hiçbir şey söylememe fırsatını kaçırdığı için çok şey kaybetmiştir.”
İşte Emanet Çocuk’ta beni en çok etkileyen yer tam olarak burasıydı. Susmanın da bir hak olduğunu, insanın her boşluğu kelimelerle doldurmak zorunda olmadığını hatırlatan bir incelik…
Yaz tatilini geçirmek üzere çocuklarını kaybetmiş bir aileye emanet edilen bir çocuğun hikâyesini okuyoruz. Kendi kalabalık ailesinden çıkıp yasın içindeki Kinsella ailesinin evine adım atan bu çocuk, orada bambaşka bir “aile” tanımıyla karşılaşıyor.
Kan bağıyla değil, şefkatle kurulan bir bağ…
Eksik ama sahici bir ev…
Acının içinden filizlenen iyileştirici bir sıcaklık…
·
13 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.