Dil Belası1000Kitap
İmam Gazali’nin Dil Belası adlı eserini bitirdiğimde elimde sadece bir kitap değil, ciddi bir vicdan muhasebesi kaldı. Kitap boyunca altını çizmeden geçemediğim, dönüp dönüp okumak istediğim pek çok cümle vardı. Çünkü Gazali, dili anlatırken aslında insanın kendini anlatıyor.
Bu eser, dilin ne kadar güçlü ve bir o kadar da tehlikeli olduğunu hatırlatıyor. Bir sözle insanın vezir de rezil de olabileceğini; bazen bir cümlenin yıllarca yapılan ibadeti zedeleyebileceğini açık ve sert bir dille ortaya koyuyor. En çok da şunu düşündürüyor:
Biz konuşurken mi yaşıyoruz, yoksa konuşarak mı kendimizi harcıyoruz?
Kitap boyunca gıybet, yalan, faydasız söz, zan, gösteriş ve boş konuşma gibi dilin görünmeyen ama en çok zarar veren yönleri ele alınıyor. Gazali’nin üslubu yargılayıcı değil; aksine insanı kendisiyle yüzleştiren bir rehber gibi. Okurken sık sık “bunu ben de yapıyorum” dediğim yerler oldu.
Eserin sonunda yer alan 30 günlük dil programı ise kitabı sıradan bir okuma olmaktan çıkarıp hayata dokunan bir pratiğe dönüştürüyor. Eğer bu program gerçekten uygulanırsa; insanın sadece konuşması değil, niyeti, kalbi ve bakışı da değişir. Asıl mesele de burada başlıyor:
Bu kitabı sadece okumuş olmak mı, yoksa onu hayatına geçirebilmek mi?
Ben bu kitabı bitirirken kendime şu temenniyle kapattım:
Umarım bu kitap, rafta kalanlardan değil; hayatıma geçenlerden olur.
Ayrıca İmam Gazali’nin yüzyıllar önce söylediği sözlerin, bugünün dünyasına bu kadar net ışık tutması da eserin kıymetini artırıyor. Sosyal medyanın, hızlı konuşmanın ve düşünmeden yazmanın bu kadar yaygın olduğu bir çağda Dil Belası, adeta bugüne yazılmış bir uyarı metni gibi.
Kısacası bu kitap, dilini düzeltmek isteyen herkesin önce kalbine bakmasını istiyor. Ve bunu sessiz ama çok güçlü bir şekilde yapıyor.
·
41 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.