Adından da anlaşılacağı gibi kadın kahramanın, "Sana, beni hiç tanımamış olan sana," cümlesiyle başlayan görünüşte bir mektup aracılığıyla, fark edilmeden yaşanmış bir aşkın sessiz trajedisini anlatır. Ünlü bir yazar, doğum gününde aldığı imzasız mektupta, hayatı boyunca onu gizlice sevmiş bir kadının itiraflarını okur. Çocukluğundan beri bu yazara âşık olmuş, onu uzaktan izlemiş, yıllar boyunca sessiz bir tutkuyla sevmiştir.
Bir gece kısa süreli bir birliktelikleri olur ama yazar onu hatırlamaz. Kadın bu sevgiden bir çocuk sahibi olur, ama yazar bunu hiç bilmez. Mektupta kadın, ömrü boyunca süren bu karşılıksız aşkını, fedakârlıklarını ve yalnızlığını anlatır. Mektubun sonunda ise çocuğunun öldüğünü, kendisinin de ölümün eşiğinde olduğunu öğrenir.
Bu yarım kalmış hatta hiç başlamamış hikâyede suçlu kim? Her şeyden habersiz yaşamını sürdüren adam mı, yoksa yaşadığı tüm yoğun duyguları kağıda dökmekten ileri gidememiş bu meçhul kadın mı? Anlatsa, duygularını içine gömmek yerine asıl muhatapına dökebilse hayat yolunu değiştirebilir miydi ve bu ızdıraptan kurtulabilir miydi? Tüm cevaplar bir ihtimal... Burada devreye sevdiğim şu cümle giriyor: "Denedikçe olmama ihtimali hep olacak; ama denemezsen, olma ihtimali hiç olmayacak."
"Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu", sadece bir aşk hikayesi değil, duygusal körlüğün ve fark edilmeyen hayatların şiirsel bir ağıdıdır
Bilinmeyen Bir Kadının MektubuStefan Zweig · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 2022266,4bin okunma
·
32 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.