Meltem ve Selime teyze yanlızlıklarını anlatıyorlar birisi annesiz büyümüş onun acısını çekiyor, diğeri evlatları tarafından yok sayılıyor. Benzer yanlızlıklar, benzer acılar. Birbirlerinin yaralarına dokunuyorlar. Ellerinde olmayanlara üzülmek yerine olanlara şükrediyorlar yanındaki sevdiklerine sıkaca sarılıyorlar. Yani yine harika bir Şermin Yaşar kitabı...