Spoiler içerir!!!
Selamın hello ahahah (ne diyeceğimi bilemedim). Murathan Mungan'dan okuduğum üçüncü kitaptı. Ve kesinlikle dili çok samimi ve en önemlisi insanın içine gerçekten işleyen tarzda özellikle babasıyla olan ilişkisi beni çok etkiledi. Bir gün hayatını kaleme alıp istediği şekilde kitap yapıp hayalini gerçekleştirmesi çok hoş bir şey. Ama en üzüldüğüm iki şeyden biri;babasına ithaf edeceği teşekkür bölümünde ismini yazdığı kitabı babasının okuyamamasi, diğeri ise herkese her şeye üvey olduğunu öğrenmesi gerçekten bunları öğrenince ki duygu durumunu o kadar geçirdi ki insanın empati yapmaması elde değil acaba aynı durumda olsam ben ne yapardım demesi. Ve tabii ki kitaba da ismini veren paranın cinleri hikayesi bahsetmeden geçemem kusura bakmayın (:
Evet,neymiş paranın cinleri :
Büyükbabasının babaannesinin altınlarını satıp kendisine gönderdiği paraları alıp parçalayıp elmaların içine saklaması ve bunun paraya gizlenmiş bütün cinleri hapsettigini söylemesi başlı başına bir gizem konusu.
Ha bide bahsetmek istediğim bir diğer şey Mardinli olması(çünkü bende aslen oraliyim)ve tüm çıplaklığı ile Mardini anlatması. Mekanların onda hissettirdikleri ve bıraktıkları, ve tabii ki ölmüş kişileri fotoğraf albümleri ile tanımaya çalışması vay be dedirtici bir fotoğraftan birçok şey anlayıp çıkarmak...
Neyse Murathan Mungan okumaya başlamak istiyorsanız bence önce bu kitabı okuyup başlamalısınız çünkü birçok eserde neyden ilham aldığını belirttiği için güzel bir zemin oluşturuyor.
Kitapla ve sağlıcakla kalın
İyi okumalar
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.