Ölüm döşeğindeki annenin, siyahi hizmetçi Salome’ye bir ev bırakılmasını istemesiyle ortaya çıkan söz, yıllar boyunca sürekli ertelendikçe basit bir aile vaadi olmaktan çıkıyor. Aslında bu söz vicdan, mülkiyet ve adalet meselesine dönüşüyor. Her cenaze, Swart ailesinin bağlarının giderek zayıfladığını ve aile üyelerinin ahlaki sorumluluklarından giderek uzaklaştığını gösteriyor. Böylece aile içindeki çöküş daha görünür hale geliyor diyebilirim.
Galgut’un parçalı, bilinç akışına yaklaşan anlatımı ve bakış açısını sürekli kaydıran tekniği kullanmasında, kesin bir ahlaki yargı sunmak yerine okuru sorumlulukla yüz yüze bırakma amacı güttüğünü düşünüyorum.
Sonuç olarak romanda, tutulmayan bir sözün zamanla hem bireysel hem de tarihsel bir yüke nasıl dönüştüğü açıkça ortaya konulmuş diyebilirim.
·
44 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.