Mucize Çocuk benim için en başta gerçek bir hikâyeye dayanmasıyla etkileyiciydi. Zaten bir çocuğun bu kadar küçük yaşta böyle büyük bir hastalıkla mücadele etmesi başlı başına sarsıcı. Çocuk dediğin oyun oynar, arkadaşlarıyla güler diye düşünüyoruz ama burada ana karakter akranlarından çok daha erken bir şekilde hayatın zorluklarıyla tanışıyor.
En çok etkilendiğim şeylerden biri de arkadaşlık kısmıydı. Hastalık sürecinde yakın arkadaşlarıyla sorunlar yaşaması, aralarının açılması çok gerçekti. Çünkü böyle durumlarda sadece hastalıkla değil, insanların tavırlarıyla da mücadele ediyorsun. Ama sonra bazı şeyleri aşabilmeleri, hataları fark edip yeniden bir araya gelebilmeleri bana umut verdi. Özellikle çocuk yaşta bunu başarabilmeleri çok kıymetliydi.
Bir yandan da bu süreçte kendi yeteneklerini keşfetmesi beni etkiledi. Zor bir dönemin içinde bile insanın kendini bulabilmesi, yeni yönlerini fark etmesi gerçekten değerli bir mesajdı. Kitap sadece hastalığı anlatmıyor, aynı zamanda büyümeyi de anlatıyor.
Yazarın annesinin de benzer bir hastalık yaşamış olması kitabı daha da duygusal yapıyor bence. O yüzden bazı yerlerde hüzün daha yoğun hissediliyor. Okurken “bu sadece bir kurgu değil” düşüncesi insanı daha çok etkiliyor.
Genel olarak kitap beni hem üzdü hem de güçlendirdi diyebilirim. Ağladığım yerler oldu ama aynı zamanda “devam edebilmek” fikri çok baskındı. Zor da olsa, kırılarak da olsa ilerleyebilmek… Bence kitabın asıl mucizesi buydu.
·
21 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.