İnsan bazen dış dünyanın acımasızlığından çok, kendine verdiği değerin azalmasıyla tükeniyor. Mektuplar ilerledikçe şunu hissettim ki sevilmek isteyen iki insan, birbirine tutunmaya çalışırken aslında kendi kırılganlıklarını daha da görünür kılıyor.
Gösterişsiz bir anlatımı var ama içten içe ağır bir hüznü taşıyor. Büyük olaylar yok; sessiz utançlar, küçük gururlar ve derin bir yalnızlık var. Belki de bu yüzden gerçek geliyor.