Küçük Prens’in bu kadar kutsallaştırılmasını gerçekten abartılı buluyorum. Evet, çok satan bir kitap olabilir. Evet, birçok insan için anlamlı olabilir. Ama bu durum onu tartışılmaz bir başyapıt yapmaz.
Bence Küçük Prens fazlasıyla romantize edilmiş bir çocuk kitabı. Anlatımı basit, mesajları doğrudan ve sembolleri oldukça açık. “Derin” denilen şeylerin büyük kısmı aslında ilk bakışta anlaşılabilecek düzeyde. Buna rağmen kitabın etrafında sanki herkesin hayran olmak zorunda olduğu bir kültür oluşmuş gibi davranılıyor.
Bir kitabın çok satması, onu otomatik olarak en iyi yapmaz. Popülerlik kalite ölçüsü değildir. İnsanların sırf “klasik” ya da “çok seviliyor” diye bir eseri sorgulamadan yüceltmesi bana samimi gelmiyor. Okurun arkadaşı kitap çok güzel diyerek övgüler yağdırıyor. Okur da ayak uydurmak için aynı övgüleri devam ettiriyor. Eleştiri yapılınca da hemen savunma moduna geçilmesi ayrı bir mesele.
Küçük Prens çocuklar için güzel olabilir. Hayal gücünü destekler, okuma alışkanlığı kazandırır, basit ama temiz mesajlar verir. Buna bir itirazım yok. Ama yetişkinler için olağanüstü bir felsefi derinlik barındırıyormuş gibi sunulmasını doğru bulmuyorum.
Bu benim görüşüm. Katılmayabilirsiniz. Ama bir eseri seviyor olmak, onu eleştirilemez yapmaz. Bazen bir kitabı fazla büyüten şey içeriğinden çok, ona yüklenen kültürel anlamdır.
Benim için Küçük Prens iyi bir çocuk kitabı. Hepsi bu.