80 sayfalık bir kitap nasıl bu kadar etkileyici olabiliyor diye düşünürken aklıma yazarın Dostoyevski olduğu geldi:)
Dostoyevski her zaman olduğu gibi karakterlerin ruhsal derinliğini çok iyi yansıtmış kitapta.
Eşinin cansız bedeniyle karşı karşıya kalan bir adamın vicdan azabı içinde, çaresizce neler olup bittiğinin sorgulamasıyla başlıyor kitap.
Zamanında yapılmayan konuşmaların, zaman varken söylenmeyen hislerin düşüncelerin, konuşmak yerine susmanın, sahip olduğunu düşündüğün kişilerin insanlığını, varlığını bastırmaya çalışmanın, kişiyi göz ardı edip üstünlük kurmanın, bencil ve gereğinden fazla gururlu olmanın keşkelerini yaşadığınız bir gün olur ve o gün her şey için çok geç olur.
Psikolojik baskı görünmez ama en az fiziksel acı kadar can yakar!
Acıyı illa göstermek gerekmez, sessiz acı da acıdır!
Sevgi güç savaşına dönmüşse orada sevgi yoktur!
Kitap hakkındaki yorumum bunlardır.
Çok etkilendiğimi ve özellikle son iki üç sayfada takılı kalıp gözlerimin dolmasına engel olamadığımı söylemek isterim.
Tavsiyedir!
Kitapla ve sevgiyle kalınız :))
·
69 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.