Sinan Akyüz’ün incir kuşları kitabını okumuştum ilk ve bu kitabı da görünce okumam gerektiğini düşündüm . Çünkü o kitabı çok etkilemişti beni.
“Meyra” okumaya başladığım da 15-20 sayfa okuduğum zaman bırakmayı düşündüm çünkü olacakların hem gerçek hem de o kadar acımasız…
Nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum kitap hakkında düşüncelerime. Öncelikle Meyra’dan başlamam gereke sanırım . Canım Meyra sırplar ayaklanma çıkarıp sırasıyla evlere girip yakmaları ,yıkmaları, erkekleri öldürmeleri, çoluk çocuk demeden -yaşlı genç demeden tecavüz etmeleri..
Meyra’nın sırplı bi gence verilmeyip nenesi herkes kendi bahçesindeki gülü koklasın deyip bu kadar kin tutan bi sıralının Meyra’yu esir almadı. Defalarca tecavüz edip o lafın hıncını almaya çalışması kendisinden çocuk olmasını istemesi insanın kanını dondurdu. Bi insanın bu kadar acımasız,vicdansız , hassiyetsiz olması. Küçüçük kardeşi Dibanın bunu kaldıramayıp intihar etmesi..
Erkekleri esir kampına götürüp işkenceler etmesi. Savaşın Müslüman oldukları için başlatmaları ve kimsenin yanlarında olmadan kendilerince bir şey yapmaya çalışmaları kanımı dondurdu.
Anne ve babaların çocuklarını kurtarmak için her şeyi yapmaya çalışmaları. Açlık susuzluk ile sınanmaları. Çocukluk arkadaşlarının da onların yanında olmayıp onlara karşı olmaları…
Kalemine sağlık. Çok güzeldi . Bosna da yaşanan bu olayları okumak , empati yapmak , onlarla üzüldüm . Rabbim Müslümanlarımıza böyle anlar bir daha yaşatmasın. Rabbim Bosna da yaşanan katliam da ölenlere rahmet eylesin . İyi ki bırakmadan acıyla başa çıkarak kitabı okumuşum . Okuyacak okurlara keyifli okumalar dilerim.
·
27 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.