Kafka’ya kocaman sarılmak istiyorum.
Çok sevgili babam diye başlayıp, ölmeyi kolaylaştırmanın çaresini arama ile biten bir kitap, aslında mektup.
Altında derin bir sevgi ve özlem yatıyor. Kafka babasını suçlarken bile “Seni ne kadar sevdiğimi bilemezsin” diyor. Baba-oğul birbirini çok seviyor ama iletişim kuramıyorlar. Kafka konuşamıyor, baba anlamıyor. Mektup, konuşulamayan her şeyin yazıya dökülmüş hali. Öyle çok duygu yoğunluğu var ki, bu mektupta her kelime her cümle iç sızlatır biçimde. Ezilmişliğin, ağır manipülenin ve bütün ailevi değerlerin en ağır şekilde yüze vurulması.
Babaya hiç ulaşmamış bu yakarış, iç döküş Kafka'nın kendi benliğini de ortaya koyuyor.
Fazla da uzatmaya gerek yok kısaca Kafka şöyle dedi babasına ,*Sen benim için her şeydin, ben senin için hiçbir şeydim*
·
63 Gösterim
Yorumlar
Lütfen giriş yapınız.